ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “มู่เฉียนซี เจ้าอย่าได้อวดดีเกินไปนัก! คิดจะจับข้า ไม่มีทางซะหรอก”
แม้การโจมตีเมื่อครู่ทำให้เขาหวาดกลัวอยู่บ้าง
“รุมฆ่ามู่เฉียนซี แย่งกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาให้ได้!” ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวกับคนชุดดำเหล่านั้นที่อยู่ข้างกายเขา
คนเหล่านี้เป็นถึงยอดฝีมือที่ไป๋อู๋ห่ายส่งมาช่วย
แม้ว่าพวกเขาจะปกปิดได้เป็นอย่างดี แต่เขาก็พอจะเดาออกว่าคนเหล่านี้เป็นคนของหมิงจี
มีคนเหล่านี้ช่วย เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะฆ่ามู่เฉียนซีไม่สำเร็จ
คนเหล่านี้จ้องมองไปที่มู่เฉียนซีราวกับกำลังมองดูคนตายก็มิปาน!
มู่เฉียนซียิ้มเยาะเย้ยพลางกล่าว “ตาเฒ่า เจ้านี่นะ ช่างไร้ประโยชน์เกินไปแล้วจริง ๆ ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะรับมือกับข้าด้วยวิธีการรุมเช่นนี้”
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวด้วยความหน้าด้านหน้าทนว่า “แล้วจะอย่างไร ตอนที่อารองของเจ้าตาย เขาต้องเหงามากเป็นแน่ ประเดี๋ยวข้าจะส่งเจ้าไปอยู่เป็นเพื่อนอารองของเจ้า เพื่อเป็นการตอบแทนที่เขาทำเพื่อข้ามามากมาย เจ้าว่าเป็นเช่นไร?”
ผู้อาวุโสสูงสุดกำลังยั่วโทสะมู่เฉียนซี แต่สีหน้าของมู่เฉียนซีกลับนิ่งเฉยไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด
มีเพียงตัวนางเองเท่านั้นที่รู้ว่าภายใต้สีหน้าที่นิ่งเฉยนี้แอบซ่อนความโกรธเกรี้ยวราวกับพายุสาดกระหน่ำอยู่
ผู้อาวุโสสูงสุดคิดว่าอารองตายไปอย่างน่าสังเวชแล้ว คิดเช่นนี้ก็ยิ่งดี เขาจะได้ไม่ต้องใช้อุบายใดมาข่มขู่นางได้อีก
ตอนนี้ ขอเพียงแค่นางจับตัวตาเฒ่านี
