ซิวแล้ว ข้าไม่นึกเลยว่าจะมีคนที่สามารถต่อสู้กับโอรสศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ได้!”
“……”
มู่เฉียนซีกับอินรั่วเฉินต่อสู้กันอย่างสุดกำลัง อินรั่วเฉินกล่าว “เมื่อเทียบกับครั้งแรกที่เราเจอกัน เจ้าแข็งแกร่งกว่าตอนนั้นมาก!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “แน่นอนอยู่แล้ว เจ้าคิดว่าข้าจะวิ่งหนีเจ้าเหมือนที่เราเจอกันครั้งแรกอย่างนั้นเหรอ?”
ทันทีที่ปลายกระบี่ขยับ พลังธาตุอัคคีอันทรงพลังก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง
ทั้งสองต่อสู้กันไปมาหลายสิบกระบวนท่า แต่ก็ยังตัดสินแพ้ชนะไม่ได้ ทันใดนั้นเอง เสียง ตูม! ก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น เปลวไฟสีทองสว่างกับเปลวไฟสีแดงฉานพุ่งออกมาจากใต้ดินและลุกลามไปทั่ว!
อ๊า!
“รีบหนีเร็วเข้า!”
“นี่มันตัวบ้าอะไรกัน!”
ทุกคนต่างก็หวาดผวาขึ้น มู่เฉียนซีกับอินรั่วเฉินก็ตกตะลึงขึ้นเช่นกัน
สิงโตทองลวงตาโผล่ออกมาแล้ว!
พวกเขาเห็นสิงโตเพลิงสีทองตัวมหึมาตัวหนึ่ง กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนั้นดูเหมือนจะสามารถเป่าให้พวกเขาดับสลายไปได้ในลมหายใจเดียว
ไป๋อู๋ห่ายก็นับว่าเป็นคนที่มีความรู้มากเหมือนกัน หลังจากที่เห็นสิงโตเพลิงสีทองนี้ชัดเจน สีหน้าของเขาก็ซีดเผือดไปทันที “นี่มัน…นี่มันสัตว์ร้ายโบราณ สิงโตทองลวงตานี่!”
.
.
