คนอื่นต่างก็ประหลาดใจมาก กิ่งไม้สีดำนั่นคือกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เหรอ ตาฝาดไปแล้วหรือไม่
แต่ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ การที่มู่เฉียนซีไปแย่งชิงเช่นนี้ มันต้องไม่ใช่ของที่ไร้ประโยชน์เป็นแน่ ดังนั้นทุกคนต่างแห่กันไปที่มู่เฉียนซีราวกับสายน้ำหลาก
“บัดซบ!” สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้น ไป๋อู๋ห่ายนำพาความวุ่นวายใหญ่หลวงมาให้นางแล้ว
นางยังไม่ทันได้เก็บฝักกระบี่ไว้ในมิติเลย ฝักกระบี่ก็สั่นไหวและเคลื่อนตัวกลับไปที่เดิมของมันแล้ว
มู่เฉียนซีตกใจชะงักงัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น
หรือว่าฝักกระบี่จะไม่ยอมรับเจ้านายอย่างนาง ว่ากันตามหลักแล้วฝักกระบี่กับเจ้าพิฆาตวิญญาณแตกต่างกันมาก
มังกรเพลิงอธิบายว่า “นายท่าน ไม่ใช่อย่างนั้นขอรับ! เสี้ยวเสี้ยวบอกว่าที่นี่ปิดผนึกสัตว์ร้ายตัวหนึ่งไว้ หากมันออกไป ที่แห่งนี้ก็จะไม่มีสิ่งใดยับยั้งเจ้าสัตว์ร้ายนั่น เมื่อถึงตอนนั้นนายท่านจะเป็นอันตรายได้ขอรับ”
“ดังนั้น มันจึงกลับไปแล้ว! ฮือ ๆ ๆ! เสี้ยวเสี้ยวผู้น่าสงสาร ได้เจอนายท่านแล้วแท้ ๆ แต่ไม่อาจอยู่กับนายท่านได้ เสี้ยวเสี้ยวชอบนายท่านมาก!”
มังกรเพลิงสะอึกสะอื้นพลางกล่าวอย่างน่าสงสาร
ส่วนคนอื่น ๆ ก็ได้เห็นว่ามันมีวิญญาณอยู่ด้วย แถมยังหนีได้อีก!
ทันใดนั้นพวกเขาก็ตื่นเต้นขึ้นแล้ว “บางที นั่นอาจจะเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ของจริงก็ได้!”
“ต้องเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์แฝงตัวอยู่เป็นแน่!”
“สาวน้อยมู่เฉียนซีนั่นไม่ส
