บา ๆ พลางกล่าวว่า “อืม!”
พวกเขาเข้าไปในตำหนักนี้ มีหอคอยสีทองนับไม่ถ้วน และไม่นานนักบริเวณรอบ ๆ ทั้งหมดก็พลันมืดมิดลง
“อินรั่วเฉิน!”
มู่เฉียนซีไม่สามารถรับรู้ถึงกลิ่นอายของอินรั่วเฉินได้แล้ว จู่ ๆ เปลวไฟสีทองก็ปรากฏขึ้นทำให้ทั่วทั้งตำหนักสว่างเจิดจ้าขึ้นมา
บริเวณโดยรอบทั้งหมดได้กลายเป็นมหาสมุทรสีทองระยิบระยับตาเป็นอย่างยิ่ง
ทันใดนั้นเอง ร่างร่างหนึ่งก็เคลื่อนไหวมา
มู่เฉียนซีเห็นร่างชายชราอันคุ้นเคยร่างหนึ่ง คนผู้นั้นก็คือคนที่นางเกลียดเข้ากระดูก
บนร่างของเขามีพลังแห่งคำสาปอันชั่วร้ายที่มู่เฉียนซีคุ้นเคยเป็นอย่างมาก
รูม่านตาของมู่เฉียนซีหดลง “ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้ามาที่นี่”
ผู้อาวุโสสูงสุดมองมู่เฉียนซีและยิ้มพลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เราเจอกันอีกแล้วนะ มู่เฟิงหลิงคงจะตายแล้วกระมัง! ตายแล้วแน่นอน พลังย้อนกลับของคำสาปนั้น ต่อให้เป็นหัวหน้าเผ่าของข้าก็ไม่อาจช่วยให้รอดได้”
“เจ้าต้องการจะฆ่าข้าเพื่อล้างแค้นให้อารองของเจ้าใช่หรือไม่ งั้นก็มาสิ! ข้าเองก็อยากจะรู้ว่าเจ้าจะมีความสามารถนั้นหรือไม่?”
จิตสังหารวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี “เจ้ามันรนหาที่ตายเอง!”
อย่างที่เขาพูด สถานการณ์ของอารองเกือบจะไร้หนทางช่วยได้แล้ว
หากไม่ใช่เพราะนางได้คัมภีร์หมื่นคำสาปเล่มนั้นมาจากเผ่ามังกร หากไม่ใช่เพราะร่างของจิ่วเยี่ยมีคำสาปบ้านั่นอยู่ หากไม่ใช่มีนิรันดร์อยู่ เกรงว่าดวงจิตของอารองจะต้องดั
