ังกรเพลิง ล้วนแต่เป็นผู้ทำพันธสัญญากับนาง
เป็นเพราะนางคือวิญญาณพิเศษจากโลกอื่น หรือว่ามีเหตุผลอื่นอีกกันแน่
ในที่สุดตอนนี้อินรั่วเฉินก็กล้าเงยหน้าขึ้นมามองมู่เฉียนซีแล้ว ความแดงก่ำบนใบหน้านั้นจางหายไปแล้ว เขากล่าว “ความลับนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญตบะน้อยอย่างอาตมาจะสามารถเปิดเผยได้ ต้องขอโทษด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถึงแม้ว่าข้าจะไม่ได้บำเพ็ญทางเดียวกับเจ้า แต่ก็รู้ว่าการเปิดเผยความลับมันมีโทษร้ายแรงแค่ไหน เจ้าไม่ต้องขอโทษข้าหรอก ตอนนี้เราคิดหาวิธีรับมือกับสัตว์ร้ายนี่ก่อนเถอะ สิงโตทองลวงตา!”
ดวงตาของอินรั่วเฉินเผยความประหลาดใจออกมา “นึกไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีสัตว์โบราณอย่างสิงโตทองลวงตาด้วย”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ข้าคิดว่าเจ้าจะเป็นเทพซะอีก รู้ไปซะทุกอย่าง ไม่รู้ว่ายังมีเรื่องใดที่เจ้ายังไม่รู้หรือไม่?”
“อาตมาก็แค่เดาว่าที่นี่คงจะมีสัตว์ที่แข็งแกร่งมากอยู่ แต่นึกไม่ถึงว่าจะเป็นสิงโตทองลวงตา ฝักกระบี่ของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อยู่ที่นี่ คาดว่าจะมีคนใช้มันเพื่อยับยั้งสิงโตทองลวงตา! เพราะฝักกระบี่ของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์จะไม่หวาดกลัวเปลวไฟของมัน”
อินรั่วเฉินกล่าว “นั่นก็หมายความว่า หากเอาฝักกระบี่ไป เจ้าสัตว์ร้ายนั่นก็จะออกมาอย่างนั้นเหรอ?”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมลง
.
