บรรยากาศอันตรายนั้นทำให้กู้ไป๋อีขมวดคิ้วขึ้น
เขารู้มาตั้งนานแล้วว่าเจ้าพิฆาตวิญญาณนั้นน่ากลัวมาก ตอนนี้ได้มาเผชิญหน้ากัน ทำให้เขารู้ว่าคนผู้นี้มันน่ากลัวมากเพียงใด
พิฆาตวิญญาณกล่าวอีกว่า “ส่วนชายข้างกายเจ้า จะต้องตายไปอย่างศพไม่สวยแน่นอน”
ดวงตาของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมลง!
“แมวน้อย เจ้ายอมตกลงแต่โดยดีเถอะนะ เจ้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เจ้าควรจะพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อที่จะหนีให้พ้นไปจากเงื้อมมือของข้าไม่ใช่เหรอ?”
สายลมบริเวณรอบพลันคมกริบขึ้น และยังเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดอีกด้วย
หากนางไม่ตอบตกลง มู่เฉียนซีรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเจ้าพิฆาตวิญญาณต้องทำเรื่องบ้า ๆ ขึ้นแน่นอน
ไม่มีทางเลือก พิฆาตวิญญาณไม่มีทางเลือกอื่นให้นางเลย
มู่เฉียนซีรับแผนที่นั้นมาพลางกล่าว “ก็ได้ ข้าจะไปหาฝักกระบี่เอง”
นางเหลือบมองพิฆาตวิญญาณและกล่าวต่อว่า “เจ้าจะไปได้รึยัง?”
หากสามารถยืดเวลาออกไปได้นางก็จะพยายามยืดเวลาออกไปแน่นอน มิเช่นนั้นหากเจ้าพิฆาตวิญญาณเกิดบ้าคลั่งขึ้นมาจะต้องวุ่นวายเป็นแน่
หากอาถิงกับมังกรวารีตื่นขึ้นมา นางก็คงไม่ต้องเป็นฝ่ายถูกกระทำแล้ว
มุมปากของพิฆาตวิญญาณยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “แมวน้อยเชื่อฟังเช่นนี้ค่อยน่ารักหน่อย ส่วนสวะไร้ประโยชน์นั่นก็ให้ตามเจ้าไปก่อนก็แล้วกัน อย่างไรเสียตอนนี้ก็ใช้มันไม่ได้อยู่ดี”
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ เราไปกันเถอะ!”
กล่าวจบมู่เฉียนซีก็ไม่ได้เหลียวมองพิฆาตวิญญาณเลยสักนิด สิ่งนี
