าวด้วยความตื่นเต้นว่า “พิฆาตวิญญาณต้องการทำดีกับนายท่านแน่นอน เขาก็เลยมอบของขวัญให้นายท่านอย่างไรล่ะขอรับ เยี่ยมไปเลย ในที่สุดพิฆาตวิญญาณก็คิดได้สักที”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “มังกรเพลิง เจ้าคิดเช่นนั้นจริง ๆ เหรอ?”
เมื่อนึกถึงความกระหายเลือดอันรุนแรงของเขาเมื่อครั้งก่อน หากจะบอกว่าพิฆาตวิญญาณยอมปล่อยนางไป สมองของเขาต้องเลอะเลือนไปแล้วเป็นแน่
“อืม! นายท่าน คิดในแง่ดีหน่อยสิขอรับ!”
“คิดในแง่ดีมันก็เป็นเรื่องดีนะ แต่นั่นมันเป็นความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงได้ เจ้าเลิกคิดเช่นนั้นจะดีกว่านะ”
เวลาต่อมา โรงประมูลแห่งนี้ก็เกิดเรื่องที่น่าสนใจขึ้นแล้ว
ของประมูลทุกชิ้นที่มู่เฉียนซีสนใจ ผู้ประมูลในห้องหมายเลขหนึ่งชั้นเจ็ดผู้นั้นก็จะประมูลและส่งมาให้มู่เฉียนซีทุกชิ้น
ทุกคนในโรงประมูลก็รู้สึกทอดถอนใจมาก “หรือว่าห้องหมายเลขหกจะเป็นสาวงาม ท่านผู้นั้นก็เลยยอมทุ่มหมดหน้าตักเพื่อจะเอาใจนาง”
“คงจะเป็นเช่นนั้น หากมีคนมาทำดีกับข้าเช่นนี้ ข้าคงเอาตัวเข้าแลกไปนานแล้ว แต่ดูเหมือนผู้ประมูลหมายเลขหกผู้นั้นจะไม่แสดงอาการใด เลยนะ”
“บุปผาร่วงมีนัย น้ำไหลไร้ไมตรี หรือว่าฝ่ายหนึ่งจะทอดสัมพันธ์เสนอให้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนองรับ?”
เมื่อกู้ไป๋อีได้ยินเสียงวิจารณ์ของคนเหล่านั้นเข้า สีหน้าของเขาก็เย็นชาขึ้นมาทันที เขาต้องการหยุดการกระทำของคนผู้นั้น
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ นิ่งไว้ก่อน! อย่าเพิ่งไปคิดบัญชีกับเจ้
