ว ไม่ต้องพูดถึงกำไรที่ได้มาจากการประลองหลอมยาครั้งใหญ่ในดินแดนสี่ทิศในครั้งนี้เลย ตอนนี้ถึงเวลาที่จะใช้มันแล้ว
ในตอนนี้เกรงว่าไป๋อู๋ห่ายต้องคิดไม่ถึงเป็นแน่ แข่งเงินทองกับหอหมอปีศาจ ตำหนักตงจี๋ของพวกเขาถึงคราวซวยแล้วล่ะ
ไป๋อู๋ห่ายกัดฟันกรอดพลางกล่าว “มู่เฉียนซี เจ้ามันเยี่ยมจริง ๆ! คิดจะแย่งชิงกับข้า ข้าไม่มีทางให้เจ้าได้มันไปเด็ดขาด”
เขาตะโกนออกไปว่า “สองร้อยล้าน!”
“สองร้อยห้าสิบล้าน!” มู่เฉียนซีเสนอราคา
ราคาพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ คนอื่นไม่มีโอกาสได้แทรก นี่จึงเป็นการแย่งประมูลระหว่างมู่เฉียนซีกับไป๋อู๋ห่าย
เศรษฐีห้องหมายเลขหนึ่งผู้นั้นกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เลย ทุกคนจึงรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
“แปดร้อยล้าน!” ไป๋อู๋ห่ายตะโกน
แม้ว่าจะเจ็บช้ำใจ แต่เขาก็จำเป็นต้องทำเช่นนี้!
หากสำเร็จ รางวัลที่พระนางมอบให้จะต้องมากกว่าแปดร้อยล้านนี้แน่นอน
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “หัวหน้าตำหนักไป๋ ท่านเสนอราคาสูงลิ่วเช่นนี้ ถึงเวลานั้นไม่กลัวว่าจะได้ของไร้ประโยชน์ไปบ้างเหรอ?”
ไป๋อู๋ห่าย “หยุดเล่นอุบายนี้ได้แล้ว หากเจ้ากลัวว่าจะประมูลได้แค่แผ่นกระดาษไร้ประโยชน์ไป เจ้าก็เลิกประมูลซะสิ”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “หอหมอปีศาจของข้าไม่ขาดแคลนเงินทองอยู่แล้ว ต่อให้ทุ่มหนักกว่านี้แล้วได้แค่แผ่นกระดาษไร้ประโยชน์มา ข้าก็ไม่ได้เดือดร้อนอันใด!”
ในตอนนี้ทุกคนก็เพิ่งจะรู้ว่าสองคนที่กำลังแย่งประมูลกันอยู่นี้ก็คือห
