ผู้อาวุโสหูกล่าวด้วยเสียงดังลั่นที่เต็มไปด้วยโทสะ “พวกเจ้านี่มันใช้ไม่ได้เอาซะเลย”
เหล่าบรรดาศิษย์สำนักโอสถฯ กลับไม่ยอมตัดใจ “ผู้อาวุโสหู นั่นมันมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนะขอรับ! หากสำนักโอสถฯ ของพวกเรามีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพเพิ่มขึ้นมาอีกชิ้น พวกเราจะได้รับความดีความชอบใหญ่หลวงเลยนะขอรับ”
จำต้องบอกเลยว่าผู้อาวุโสหูก็ใจเต้นขึ้นมาแล้ว แต่นั่นเป็นฝ่ายขององค์รัชทายาทเป่ยกงเชียวนะ!
“ตกลงเจ้ากล้าประลองหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “จะประลองก็ประลองได้! ข้ารู้ว่าหากพวกเจ้าชนะ พวกเจ้าจะเอารางวัลนี้ของข้าไป แต่ถ้าหากว่าพวกเจ้าแพ้ล่ะ พวกเจ้าจะเอาสิ่งใดมาลงเดิมพัน ของล้ำค่าที่มีค่าเทียบเท่ากับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ พวกเจ้ามีหรือไม่?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ พวกเขาต่างก็หันมองหน้ากันไม่รู้ว่าจะเอาเช่นไรดี ไม่มี! มู่เฉียนซีกล่าว “ถ้าไม่มี…ข้าก็ไม่อยากจะบีบบังคับอะไรพวกเจ้ามากไปหรอกนะ เช่นนั้นก็เดิมพันด้วยทรัพย์สินทุกอย่างของคนในสำนักโอสถฯ ทุกคนเป็นเช่นไร? แม้ว่าข้าจะเสียเปรียบไปสักหน่อย แต่ใครใช้ให้พวกเจ้าทำเช่นนี้กันล่ะ ข้าก็อยากจะรู้นักว่าศิษย์สำนักโอสถของพวกเจ้าจะเก่งกาจสักแค่ไหน”
พวกเขาตกใจผงะไปครู่หนึ่ง เดิมพันด้วยทรัพย์สินทุกอย่าง
ทว่า ทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขารวม ๆ กันแล้วก็พอจะเทียบกับหม้อผลึกแก้วหกสีได้
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่ใช่เพียงแค่พวกเจ้าเท่านั้น รวมไปถึงทรัพย์สินของเหล่าบรรดาผู้อาวุโสทุกท
