าที่สวยที่สุด”
“ข้าได้ยินมานานแล้วว่าองค์รัชทายาทเป่ยกงได้หม้อยานี้มานานแล้ว แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะใจกว้างเอามาเป็นรางวัลเช่นนี้ นี่องค์รัชทายาทคิดจะทำอะไรกันแน่”
กู้ไป๋อีก็เห็นหม้อยาอันสวยงามนี้แล้ว เขารู้ดีว่าเป่ยกงจั๋วไม่ใช่คนใจกว้างเช่นนี้แน่นอน
ถึงกับมอบของล้ำค่าเช่นนี้มาให้ แสดงให้เห็นว่าเขามีความปรารถนาต่อซีมาก
สีหน้าของกู้ไป๋อียิ่งทวีความเย็นชามากขึ้นเรื่อย ๆ! เป่ยกงจั๋ว!
จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่ามู่เฉียนซีกับเป่ยกงจั๋วได้ตกลงกัน หากเขารู้ คาดว่าราชวงศ์เป่ยกงไม่มีทางจะได้อยู่อย่างสงบสุขแน่นอน
เขาคิดเพียงแค่หม้อยานี้เป็นของรางวัลธรรมดามากสำหรับซี
ชิงมู่กล่าว “นายท่าน นี่คือเสี่ยวลิ่ว!”
มู่เฉียนซีตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “แต่เจ้าหมอนี่เงียบมาก!”
“ดูเหมือนว่าเสี่ยวลิ่วจะยังไม่ตื่น ก็เลยเงียบสงบไป!”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง หลับไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”
นอกจากเจ้าชิงมู่แล้วก็ไม่มีใครได้เรื่องเลย เจ้าเสี่ยวลิ่วผู้นี้ก็คงจะไม่ได้ต่างอะไรนัก
หลับไปเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน
วางเอาไว้เป็นเครื่องประดับข้าง ๆ ก็พอแล้ว
การที่มู่เฉียนซีได้รางวัลนี้ไปทำให้คนจำนวนมากรู้สึกอิจฉาตาร้อนขึ้น
ในตอนนี้เอง ก็มีคนลุกขึ้น
“เจ้าไม่คู่ควรกับมหาศักดิ์สิทธิ์เทพนี้!”
“ใช่! หม้อยานี้เป็นหม้อยาที่ใกล้ชิดหม้อเทพนิรันดร์มากที่สุด เจ้าเป็นแค่นักปรุงยาระดับต่ำ คิดจริง ๆ เหรอว่าการที่เจ้าหลอมยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ระดับเก้าได้แล้ว
