่าระดับขั้นดูเหมือนว่าจะสูงเป็นอย่างมาก แต่ทว่าพวกเขายังไม่แก่เสียจนสายตาพร่ามัวที่จะมองไม่ออกว่าระดับขั้นนั้นมันลวงตายิ่งนัก
สิ่งที่ไป๋เหยียนเอ๋อร์นำออกมานั้นล้ำค่าอย่างมิอาจหาสิ่งใดเปรียบเทียบได้ ทว่าสมุนไพรวิญญาณที่มู่เฉียนซีนำออกมานั้นทำให้ดวงตาของพวกเขาเขม็งโตขึ้นมา
“โอ้ สวรรค์! มันคือหญ้าจิ่วหยางหยวนกับผลจิ่วหยางซวน”
สมุนไพรวิญญาณขั้นสวรรค์สองอย่างนี้ หากสามารถหามาได้ชนิดหนึ่งนั่นก็เป็นปาฏิหาริย์แล้ว แต่นี่กลับหาได้ครบทั้งสองชนิด
มิเพียงแค่เท่านั้นยังมีสมุนไพรวิญญาณแปลกประหลาดอีกเป็นร้อยพันชนิด ไม่มีชนิดใดที่ไม่เป็นของล้ำค่าหาได้ยากตลอดทุกช่วงยุคสมัย
คนเหล่านั้นของสำนักโอสถฯ กล่าวอย่างตกตะลึง “เด็กสาวผู้นี้จะทำอะไรกันแน่? สมุนไพรวิญญาณที่ล้ำค่าเช่นนั้น ถ้าหากมิสกัดยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ขั้นสูงสุดละก็ มันจะเป็นการไม่คุ้มค่าเป็นอย่างมากแน่นอน!”
“นั่นน่ะสิ!”
“……”
พวกเขาจ้องเขม็งไปที่สมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นของมู่เฉียนซี แต่ในใจนั้นกำลังเกิดโลหิตไหลริน
“นางเป็นระดับจักรพรรดิผู้หนึ่ง นั่นไม่อาจที่จะสกัดยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ออกมาได้เลย ช่างสิ้นเปลืองไม่รู้จักคุณค่าเสียจริงเชียว!”
ถ้าหากมิใช่เพราะคำนึงถึงกฎของการแข่งขันในครั้งนี้ พวกเขาล้วนแต่อยากพุ่งเข้าไปห้ามปรามมิให้มู่เฉียนซีใช้สมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นเสีย
แต่ทว่าก็ทำไม่ได้ จึงทำได้เพียงจ้องมองดูอยู่อย่างนั้น
มู่เฉียนซีเองก็มิได้สนใจสายต
