เร็จแล้ว!
สุดท้ายคนผู้นั้นก็กล่าวว่า “นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีพิษ เป็นพิษที่น่าสนใจมาก เพียงแต่…”
มู่เฉียนซีรู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้โดนพิษเลยแม้แต่น้อย และดูเหมือนพิษนั้นจะถูกกลืนกินไปจนไร้ร่องรอยเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก็มิปาน นี่มัน…
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ชิงอิ่งสูญเสียพลังไปเร็วมาก ยาลูกกลอนของมู่เฉียนซีก็มีให้ไม่พอแล้ว
ทั้งสองมีพันธสัญญาต่อกัน มู่เฉียนเข้าใจสถานการณ์ได้ดียิ่ง!
แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงต่อสู้อย่างสุดกำลังความสามารถ
แกร่ก!
ชิงอิ่งบีบคอคนผู้นี้จนหัก คนเหล่านี้ก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “นี่เจ้ากล้าฆ่าคนของพวกข้าเหรอ!”
“ฆ่ามันซะ เกราะป้องกันแข็งแกร่งแล้วจะอย่างไร ไปฆ่ามันเดี๋ยวนี้!”
มู่เฉียนซีโรยผงยาและสาดยาน้ำจำนวนมากออกไป คนเหล่านี้ได้ป้องกันเอาไว้แล้ว ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้แม้แต่น้อย!
ปัง! อิงชิ่งโจมตีเจ้าหมอนี่จนร่างกระเด็นลอยออกไป แต่คนอื่นอีกสามคนก็ได้ร่วมมือกันเข้ามาโจมตีชิงอิ่ง
ร่างของชิงอิ่งล้มกระแทกพื้นดินอย่างรุนแรง มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวไปอยู่ข้างกายเขา “ชิงอิ่ง เจ้าเป็นอะไรหรือไม่!”
ชิงอิ่งมองมู่เฉียนซีอย่างลึกซึ้งและกล่าวว่า “เฉียน ข้าจะนอนพักสักครู่ ไม่อาจช่วยเจ้าฆ่าคนพวกนี้ได้แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่ง เจ้าสูญเสียพลังไปมาก พักผ่อนก่อนเถอะ ข้าไม่มีทางตายในมือคนพวกนี้แน่นอน เจ้าวางใจได้”
ชิงอิ่งรู้สึกง่วงมาก แต่ในตอนนี้เขาไม่อาจวางใจได้เลยจริง ๆ เขาพยายามฝืนไ
