ี่จะเป็นนักปรุงยาเลย ไม่เหมาะที่จะเข้ามาในดินแดนโอสถ”
“……”
มู่เฉียนซีมองพวกเขาและยิ้มพลางกล่าว “ท่านนักปรุงยาแห่งสำนักโอสถฯ ทั้งหลาย! ตอนนี้พวกเจ้าไม่ได้อยู่ในถิ่นของตัวเอง ทางที่ดีควรรู้จักการขอร้องอ้อนวอนข้าสักหน่อยนะ ไม่งั้นหากข้าวางยาพิษฆ่าพวกเจ้า พวกเจ้าก็ต้องกลายเป็นปุ๋ยอยู่ที่นี่นะ”
พวกเขาโกรธจนกัดฟันกรอด ในเวลาเดียวกันนั้นศิษย์คนหนึ่งในกลุ่มก็กล่าวขึ้นว่า “เจ้าจะเอายังไงถึงจะยอมมอบยาแก้พิษให้พวกข้า”
มู่เฉียนซีกล่าว “ยาแก้พิษของข้าแพงมากนะ!”
“พวกข้าซื้อได้ หรือจะแลกกับยาลูกกลอนก็ย่อมได้”
“ข้าไม่ต้องการของเหล่านี้ แต่ข้าต้องการสมุนไพรวิญญาณของพวกเจ้ามากกว่า”
“มะ…ไม่ ไม่ได้!” กว่าพวกเขาจะมีสิทธิ์เข้ามาในดินแดนโอสถนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แม้ว่าในใจกลางพื้นที่แห่งนี้จะมีสมุนไพรวิญญาณมากมาย แต่เหล่าบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องก็มีไม่น้อย และสมุนไพรวิญญาณที่พวกเขาจะได้รับนั้นก็มีจำกัด
หากเอาสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดให้นาง จะต้องเป็นการสูญเสียอย่างหนักแน่นอน
มู่เฉียนซีเอาเข็มยาเข็มหนึ่งออกมาพลางกล่าว “หากเป็นเช่นนั้น พวกเจ้าก็คงต้องกลายเป็นปุ๋ยอยู่ที่นี่แล้วล่ะ”
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซีทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง ดูเหมือนว่านางต้องการจะวางยาพิษให้พวกเขาตายจริง ๆ
และความหวาดกลัวนี้ก็ทำให้พวกเขาต้องยอมประนีประนอม
“ข้าให้แล้ว! ข้าให้แล้ว สมุนไพรวิญญาณที่เจ้าอยากได้ ข้ายอมให
