เวลาแค่เพียงครึ่งเดือนเท่านั้น เวลาช่างมีค่านัก นางไม่อยากที่เสียเวลาแม้แต่เพียงวินาทีเดียว เรื่องของการกำจัดสิ่งกีดขวางนั้นก็ให้เป็นหน้าที่ของอู๋ตี้และเสี่ยวหงไปแล้วกัน
เห็นได้ชัดเลยว่าอู๋ตี้นั้นยินดีที่จะทำเรื่องเช่นนี้เป็นอย่างมาก เงาร่างสีขาวได้พุ่งผ่านเข้าไปพลัน พลังกดดันของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกทำให้เจ้าเฒ่านั่นเบิกตากว้างโพลง
“สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหก!”
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นระดับมหาจักรพรรดิแห่งภูตผู้หนึ่ง แต่เขาก็เป็นนักปรุงยา!
เดิมทีนั้นนักปรุงยาก็ไม่เชี่ยวชาญในการต่อสู้อยู่แล้ว ผิวหนังนั้นบอบบางเป็นอย่างมาก ไฉนเลยจะเป็นคู่ต่อสู้ของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกได้?
สีหน้าของเขาซีดเผือดไปพลันพลางกล่าวว่า “ผลเทียนหยวนนี่ให้เจ้าแล้ว ข้าไม่แย่งชิงกับเจ้าแล้ว!”
พอกล่าวจบเขาก็ได้ใช้ความเร็วอย่างเร็วที่สุดหนีไป!
อู๋ตี้กล่าวอย่างจนปัญญา “เจ้าเฒ่านี่ก็จะปอดแหกเกินไปแล้วกระมัง ไม่ให้โอกาสข้าลงมือเลยสักนิด”
มู่เฉียนซีพอใจกับแดนโอสถนี้เป็นอย่างมาก มันนับได้ว่าเป็นสวนสนุกแห่งหนึ่งของนางเลยทีเดียว
มีสัตว์โจมตีบางพวกเข้ามาใกล้ แต่ก็ได้ถูกอู๋ตี้และเสี่ยวหงป้องกันเอาไว้ นางจึงสามารถเก็บสมุนไพรวิญญาณได้โดยไร้ซึ่งการรบกวน
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำ “ส่วนมากล้วนแต่เป็นสมุนไพรขั้นปฐพี ไม่พบแม้แต่เงาของสมุนไพรวิญญาณขั้นสวรรค์ ดูแล้วที่นี่คงมิใช่ใจกลางของแดนโอสถ
คนเหล่านั้นของสำนักโอสถฯ ก็มิได้บอกกล่าวนางว่าส
