ทธิ์แก่นไม้หมื่นปีอย่างระมัดระวังอยู่นี่เอง กลิ่นหอมอันเข้มข้นของน้ำศักดิ์สิทธิ์ก็ได้ดึงดูดคนกลุ่มหนึ่งเข้ามา
เมื่อมองเห็นของเหลวที่อยู่ใจกลางของต้นไม้ที่ตายแล้วนั้นพวกกเขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาเป็นที่สุด “มันคือน้ำศักดิ์สิทธิ์แก่นไม้หมื่นปี เป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์แก่นไม้หมื่นปีจริง ๆ”
มู่เฉียนซีนั้นไม่ได้สนใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย และได้นำน้ำศักดิ์สิทธิ์แก่นไม้หมื่นปีบรรจุเก็บเอาไว้เสร็จสรรพโดยไม่เหลือทิ้งไว้แม้แต่หยดเดียว
“สาวน้อย สมุนไพรวิญญาณที่ได้พบเจอแต่ไม่อาจได้มาเช่นนี้ เมื่อมาพบเจอแล้วก็มีส่วนด้วย แต่เจ้าเพียงตัวคนเดียวเอาไปหมด มันจะไม่ดูไม่เป็นธรรมไปหน่อยหรือ?”
“ของสิ่งนี้ข้าเป็นผู้ที่พบก่อน ข้าเอาไปแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า? ถ้าหากว่าพวกเจ้าเป็นผู้ที่พบเข้าก่อน ของดีเช่นนี้พวกเจ้ายังจะเหลือเอาไว้ให้ผู้อื่นหรือ? ทุกคนล้วนแต่เป็นนักปรุงยาเหมือนกันพวกเจ้าจงอย่าได้มากล่าวอะไรที่น่าตลก” มู่เฉียนซีแค่นยิ้มพร้อมกล่าว
สีหน้าของคนเหล่านี้มืดครึ้ม เจ้าเด็กสาวนี่ไม่เห็นแก่หน้ากันเลยแม้แต่น้อย
“อย่าได้ขวางทางทำให้ข้าเสียเวลา”
ในขอบเขตพื้นที่นี้หากโชคดีก็สามารถที่จะหาน้ำศักดิ์สิทธิ์แก่นไม้หมื่นปีได้พบ แต่ถ้าหากจะตามหาสมุนไพรวิญญาณดั่งขั้นผลเทพจิ่วหยางนั้นคาดว่าคงจะต้องไปตรงใจกลางถึงจะได้
“สาวน้อย เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงมาพูดกับพวกเราเช่นนี้!”
“ศิษย์พี่ อย่าได้มากความกับนางเลย แย่งมาเสียก็สิ้นเรื่อ
