ื่น มู่เฉียนซีช่างห้าวหาญเสียจริง ๆ แม้แต่คนของสำนักโอสถฯ ก็ยังกล้าที่จะเตะ!
สำนักโอสถฯ เป็นกองกำลังสำนักนิกายระดับสี่ ที่นี่ไม่ใช่ตำหนักเป่ยหาน มู่เฉียนซียังคงหยิ่งผยองเช่นนี้ หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ!
“เจ้า…เจ้าบังอาจยิ่งนัก!”
ศิษย์เหล่านั้นของสำนักโอสถฯ ก็โกรธขึ้นมาแล้วเช่นกัน เป็นเพียงสาวน้อยสิบแปดมงกุฎของดินแดนโลกสี่ทิศ กลับกล้าที่จะแตะต้องคนของสำนักโอสถฯ ของพวกเขา
คนที่ตกลงไปในน้ำก็รีบปีนขึ้นมาและคิดอยากจะซัดมู่เฉียนซีให้ตายตก
แต่ในขณะนั้นเองพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้ปกคลุมบริเวณโดยรอบเอาไว้
ทุกคนในที่นี้รู้สึกตัวสั่นและครานี้แม้แต่ผู้นำสูงสุดของสำนักโอสถฯ อย่างผู้อาวุโสหูก็ยังเผยความหวาดกลัวในสายตาของเขาออกมา
พลังจิตวิญญาณนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน ในดินแดนโลกสี่ทิศกลับมียอดฝีมือที่ลึกลับเช่นนี้
พวกเขาต่างไม่รู้ว่าพลังจิตวิญญาณนี้มาจากที่ใด ทำได้เพียงป้องกันมันอย่างระมัดระวังเท่านั้น เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกลอบสังหารโดยไม่รู้ตัว
ผู้อาวุโสหูกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “ข้าไม่รู้ว่าเป็นท่านผู้ใด? แต่เราไม่มีเจตนาที่จะล่วงเกิน ได้โปรด…”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ผู้อาวุโสไม่จำเป็นต้องกังวลไป ไม่ใช่ศัตรูก็แล้วกัน หากพวกเจ้ายังต้องการที่จะเปิดทางสู่ดินแดน เช่นนั้นก็จงสงบนิ่งและลองอีกครั้ง!”
ทุกคนมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง เป็นไปได้หรือไม่ว่าพลังจิตวิญญาณนี้เป็นนางที่ปล่อยออกมา
