ก็เปิดแล้ว”
“……”
ทุกคนต่างอ่อนแอเล็กน้อย และรีบใช้ยาเพื่อพักฟื้น
ท้ายที่สุดการเปิดทางก็เป็นเรื่องที่อยู่นอกการทดสอบ เมื่อเข้าสู่ดินแดนโอสถ ถึงจะเริ่มการทดสอบจริง ๆ
ผู้อาวุโสหูกล่าวว่า “เปิดดินแดนโอสถได้อย่างราบรื่น แต่มันก็อาจจะปิดได้ตลอดเวลา ดังนั้นทุกคนรีบเข้าไปกันเถอะ! แล้วพบกันใหม่ในอีกครึ่งเดือน!”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เงาร่างนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปในวังวนของทะเลสาบนั้น
เมื่อพวกเขาก้าวเข้าสู่ดินแดนโอสถ ลมปราณที่มีกลิ่นหอมของสมุนไพรก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างจัง ทำให้พวกเขารู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากขึ้นในทันที
พวกเขาไม่คุ้นเคยกับดินแดนโอสถนี้เลยสักนิด และนักปรุงยาหลายคนที่คุ้นเคยกันก็เตรียมที่จะจัดตั้งกลุ่มเพื่อที่พวกเขาจะได้ทำงานให้สำเร็จได้ดีขึ้น
ไห่ฝานกล่าวว่า “น้องเหยียนเอ๋อร์ ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ มาร่วมมือกับข้าได้หรือไม่?”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์กล่าวว่า “เหยียนเอ๋อร์จะไม่ทำให้นายน้อยไห่ผิดหวังอย่างแน่นอน และคงต้องรบกวนนายน้อยไห่ดูแลเหยียนเอ๋อร์ด้วย”
ไห่ฝานยิ้ม “ไม่เป็นไรเลย ดูแลคนที่น่ารักอย่างน้องเหยียนเอ๋อร์ ข้าจะรู้สึกลำบากได้อย่างไร!”
ตำหนักตงจี๋และเกาะไห่เทียนตกในที่นั่งลำบากแล้ว ไห่ฝานมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างเคร่งขรึม รอเสร็จสิ้นการทดสอบเสียก่อน แล้วจึงค่อยเก็บสตรีอัปลักษณ์ผู้นี้เมื่อถึงเวลา
เมื่ออยู่ที่นี่แล้ว ดูสิเจ้าตำหนักเป่ยหาน จะหนุนหลังนางอย่างไร?
ไป๋เหยียนเอ๋อร์มองไปที่มู่เฉียนซีด