ากระมัง!
ผู้อาวุโสหูกล่าว “พวกเจ้าไม่ต้องเก็บพลังแล้ว หากเปิดไม่ออก พวกเจ้าก็มาเสียเวลาเปล่า”
คนของสำนักโอสถฯ ก็โกรธเกรี้ยวขึ้นแล้ว “คนดินแดนสี่ทิศอย่างพวกเจ้านับวันยิ่งไร้ประโยชน์มากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว แค่นี้ก็ไม่มีปัญญาทำ”
“ศิษย์พี่ พูดไปก็เท่านั้น! สถานที่อ่อนแอเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะดินแดนโอสถ พวกข้าไม่เสียเวลามาหรอก”
“……”
คนของสำนักโอสถฯ ล้วนแต่คิดว่าตัวเองเหนือกว่า จึงดูถูกเหยียดหยามนักปรุงยาแห่งดินแดนสี่ทิศ
ส่วนมากนักปรุงยาเหล่านี้ล้วนแต่เป็นคนเย่อหยิ่งทั้งสิ้น ถูกพวกเขาดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ก็ขุ่นเคืองจนสีหน้าแดงก่ำขึ้นมาบ้างแล้วเช่นกัน ช่างเหยียดหยามคนอื่นดีจริง ๆ!
ผู้อาวุโสหูกล่าว “เอาล่ะ! อย่ามัวแต่พูดจาไร้สาระอยู่เลย ครั้งนี้ต้องทุ่มเทพลังอย่างสุดกำลัง”
ครานี้ ทุกคนถ่ายเทพลังจิตเข้าไปอย่างสุดกำลัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง บนพื้นผิวทะเลสาบนั้นก็ได้ก่อตัวเป็นกระแสน้ำวนขึ้น และนี่คือมิติทางเดินไปยังดินแดนโอสถ
เพียงแต่ว่ากระแสน้ำวนนี้ไม่คงที่เอาซะเลย มีโอกาสที่จะหายไปได้ตลอดเวลา
พวกเขากัดฟันพยายามถ่ายเทพลังจิตไปอย่างบ้าคลั่งเพื่อให้มิติทางเดินนี้คงที่
สีหน้าของไป๋เหยียนเอ๋อร์ซีดเผือดลง พลังจิตถูกสูบฉีดไปทำให้นางเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างยิ่ง
เห็น ๆ กันอยู่ว่าพลังจิตของท่านหมิงจีนั้นแข็งแกร่งมาก แต่เหตุใดถึงยังไม่พอ
ฉ่า! ผืนน้ำบนทะเลสาบสาดกระเซ็นขึ้น
กว่าที่พวกเขาจะเปิดมิติทางเดินได้มันไม่ใช
