กู้ไป๋อีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่ใช่เรื่องที่พวกเจ้าต้องยุ่ง!”
คนของเกาะไห่เทียนเหล่านี้รู้สึกว่าท่านหัวหน้าตำหนักเป่ยหานเป็นคนที่ไร้เหตุผลมาก เป็นถึงกองกำลังระดับสาม มีเหตุผลสักหน่อยจะได้หรือไม่!
และสิ่งที่ยิ่งทำให้พวกเขาโกรธมากก็คือ ไม่ว่าสาวน้อยผู้นี้จะก่อความวุ่นวายอย่างไร้เหตุผลเช่นไร คนของตำหนักเป่ยหานหรือแม้แต่คนอื่นทุกคนล้วนแต่ยอมรับได้
เพื่อไม่ให้การลงชื่อสมัครล่าช้าไปมากกว่านี้ พวกเขาจำต้องชดใช้ไปด้วยความกล้ำกลืน
เพียงแต่ว่าเพิ่งจะเข้าเมืองมาแค่ครู่เดียว นึกไม่ถึงเลยว่าจะต้องสูญเสียซ้ำสองอย่างในคราวเดียวเช่นนี้
ไห่ฝานจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซี ก่อนจะพาคนของเขาไปลงชื่อสมัคร
มู่เฉียนซีเดินไปข้างกายกู้ไป๋อีและกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เกาะไห่เทียนคือที่ใดเหรอ?”
กู้ไป๋อีตอบ “เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในดินแดนสี่ทิศ แต่บางตระกูลได้แอบซ่อนตัวตั้งรกรากอยู่ที่นั่น ยอดฝีมือบางกองกำลังไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่ากองกำลังระดับสามเลย เพราะน้อยนักที่พวกเขาจะปรากฏตัวออกมา ฉะนั้นคนส่วนมากจึงไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ดูท่าการประลองการปรุงยาครั้งใหญ่นี้จะมียอดฝีมือที่แอบซ่อนตัวจากโลกภายนอกปรากฏออกมาไม่น้อยเลย”
กู้ไป๋อีกล่าว “นับวันเมืองเป่ยหานยิ่งวุ่นวายมากขึ้นเรื่อย ๆ รับประกันได้ยากมากว่าจะมีคนฉวยโอกาสในตอนที่ชุลมุนวุ่นวายหรือไม่ ฉะนั้นเจ้าต้องระวังตัวให้มากนะ”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลาง
