วิตที่สดใส เจ้าแลกให้ข้าได้เหรือไม่?”
“ชีวิต!”
ท่านลุงตรงหน้าท่านนี้อายุขัยจะสิ้นสุดแล้ว แต่แววตานั้นกลับดื้อรั้นอย่างไม่ยอมแพ้
ต่อชีวิต นางทำได้!
“เจ้าอยากมีชีวิตต่ออีกกี่ปีล่ะ ข้ามียาฟื้นฟูความแห้งเหี่ยว โสมหิมะวิญญาณนี่ ข้าเอาแล้ว”
ไห่ฝานมาแล้ว หลังจากที่รีบลงชื่อสมัครเสร็จ เขาก็รีบมาที่ตลาดการค้าสมุนไพรวิญญาณแห่งนี้
ทันทีที่มาถึงแวบแรกเขาก็เห็นมู่เฉียนซีทันที ช่วยไม่ได้ เขาจดจำมู่เฉียนซีได้เป็นอย่างดี ต่อให้ผู้คนพลุกพล่านมากมายเช่นนี้ เขาก็เห็นมู่เฉียนซีเป็นคนแรก
เมื่อเห็นมู่เฉียนซี เขาก็รีบพุ่งเข้ามาทันที เห็นนางต้องการแลกสมุนไพรวิญญาณเช่นนี้แล้ว เขาจะยอมให้นางสมปรารถนาได้อย่างไรกันเล่า
อย่าคิดว่ามีท่านหัวหน้าตำหนักเป่ยหานคอยหนุนหลังอยู่แล้วจะเจ๋ง เขาจะต้องสั่งสอนหญิงสาวผู้นี้สักครั้ง
ทุกคนได้ยินเช่นนี้ก็ตกตะลึงขึ้นแล้ว “ยาฟื้นฟูความแห้งเหี่ยว นี่เป็นยาศักดิ์สิทธิ์ต่อชีวิตให้ยืนยาวได้เชียวนะ แต่สูตรยานี้มันหายสาบสูญไปตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ เหตุใดถึงมีคนครอบครองยานี้ได้”
ไห่ฝานกล่าวอย่างโอ้อวดว่า “พวกบ้านนอกอย่างพวกเจ้าจะไปรู้อะไร มรดกที่ตกทอดมาตั้งแต่โบราณของตระกูลไห่ของข้า พวกเจ้าไม่มีทางจินตนาการถึงหรอก มันก็แค่สูตรยาฟื้นฟูความแห้งเหี่ยวเท่านั้น”
และกลับนึกไม่ถึงเลยว่าท่านลุงผู้นี้จะกล่าวออกมาว่า “ยาฟื้นฟูความแห้งเหี่ยว ข้าไม่แลก!”
ไห่ฝานแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง “นี่เจ้าว่าอ
