์เป็นแน่ นึกไม่ถึงเลยว่าฝ่าบาทจะมอบยาลูกกลอนอันล้ำค่าเช่นนี้ให้กับมู่เฉียนซี
ฝ่าบาทสนใจมู่เฉียนซีเป็นพิเศษเช่นนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “มียาลูกกลอนนี้ ข้าต้องคว้าอันดับหนึ่งมาได้แน่นอน บอกฝ่าบาทของพวกเจ้าเตรียมทำตามข้อตกลงได้เลย!”
ผู้ส่งสาส์นผู้นั้นพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อผู้ส่งสาส์นจากไปเช่นนี้ ความหวังของเหล่าบรรดาผู้อาวุโสก็ดับสลายไปทันที
มิน่าล่ะว่าเหตุใดมู่เฉียนซีถึงได้กำเริบเสิบสาน และหยิ่งผยองเช่นนี้ ที่แท้ไม่เพียงแค่มีท่านหัวหน้าตำหนักปกป้องนางเท่านั้น นึกไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าฝ่าบาทก็ปกป้องนางเป็นพิเศษด้วยเช่นกัน
มู่เฉียนซีเหลือบไปมองพวกเขาและกล่าวว่า “ผู้อาวุโสทุกท่าน ยังมีเรื่องอะไรกับข้าอยู่อีกหรือไม่?”
“ไม่มีแล้ว! เชิญประมุขน้อยตามสบายเถอะ!”
“ข้าขอตัว!”
“……”
มู่เฉียนซีกลับมายังที่ของตัวเอง และหยิบยาตี้หลัวออกมาสำรวจ กู้ไป๋อีเดินมาข้างกายนางและกล่าวว่า “ยาลูกกลอนของเป่ยกงจั๋ว ซีเอ๋อร์ห้ามใช้เด็ดขาด! ข้ากลัวว่าเขาจะเล่นอุบายใส่ลงไปในยานี่”
เพราะเขาทั้งสองเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ใช้ชีวิตเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก แต่กู้ไป๋อีก็เข้าใจและรู้จักนิสัยของน้องชายตัวเองดี
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าวางใจเถอะ! อุบายพวกนั้นของนักปรุงยาข้ารู้ดี”
ได้ยินเช่นนี้กู้ไป๋อีก็วางใจ “การประลองหลอมยา ข้าจะหาวิธีอื่นเ
