มู่เฟิงหลิงไม่ได้เพิ่มแรงแต่อย่างใด จากนั้นกระบี่ก็ถูกเขาขว้างขึ้นสู่กลางอากาศ!
กระบี่อันหนักหน่วงเล่มนั้นตกลงมาจากกลางอากาศ และเป้าหมายก็คือผู้อาวุโสสูงสุด
หลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เจ้าตายซะเถอะ”
แม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะหลบหลีกกระบี่เล่มนี้ได้ แต่ดวงตาของเขากลับเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจอย่างไม่น่าเชื่อพลางกล่าวว่า “เป็นไปได้ยังไง! นี่มัน…เป็นไปไม่ได้!”
พรวด! ในตอนนี้ หลิงกระอักเลือดคำโตออกมาอย่างต่อเนื่อง สีหน้าของเขาซีดเผือดราวกับไม่ใช่มนุษย์แล้ว
ปัง! กระบี่ของเขาตกลงสู่พื้นดิน
ในตอนนี้มู่เฉียนซีไม่ได้สนใจผู้อาวุโสสูงสุดอีกต่อไป นางรีบเข้าไปพยุงตัวมู่เฟิงหลิงไว้
“อารอง…อารอง…”
ในตอนนี้มู่เฟิงหลิงพยายามจะลืมตาขึ้นมามองหลานสาวผู้เป็นที่รักตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามลืมตาอย่างไรก็ไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้
เขาไม่สามารถพูดออกมาได้แม้แต่คำเดียว ทำได้เพียงแค่ฟังซีเอ๋อร์เรียกเขาราวกับดวงใจกำลังแหลกสลาย ดวงใจของเขาราวกับถูกมีดนับหมื่น ๆ เล่มทิ่มแทง
“พลังย้อนกลับ! กล้าทรยศข้าในสถานการณ์เช่นนี้ พลังย้อนกลับนี่มันยอดเยี่ยมจนเจ้าไม่อาจจะจินตนาการได้เลยล่ะ” ผู้อาวุโสสูงสุดยิ้มพลางกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “ถอนสิ่งต้องห้ามบ้านั่นออกเดี๋ยวนี้ เจ้าเฒ่าบัดซบ! หากอารองของข้าตาย เจ้าคิดว่าเจ้าจะรอดอย่างนั้นเหรอ?”
“มันต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย ต่อให้ข้าถอนสิ่งต้องห้ามออกมันก็ไร้ประโยช
