้มู่เฉียนซี
แต่ตอนนี้มู่เฉียนซีกลับโยนยาลูกกลอนจำนวนมากออกมาพลางกล่าวว่า “ชิงอิ่ง กินยาฟื้นฟูเถอะ ข้าไม่เป็นไร”
หลิงกำลังจะเข้าไปใกล้มู่เฉียนซี เซียวเหยาเตรียมจะเข้าไปขวางโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “เซียวเหยา ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ต้องเข้ามา”
สีหน้าของเซียวเหยาซีดเผือด “นายท่าน แม้ว่าเขาจะเป็นอารองของนายท่าน แต่ตอนนี้เขาจำใครไม่ได้แล้ว”
“เขาฆ่านายท่านได้! เขาฆ่าได้จริง ๆ…”
กระบี่ของมู่เฉียนซีวางอยู่บนคอของผู้อาวุโสสูงสุด!
ส่วนกระบี่อันหนักหน่วงเล่มนั้นของหลิง ในตอนนี้ถึงหัวใจของมู่เฉียนซีแล้ว
พลังกระบี่แผ่ซ่านออกมาทะลุเสื้อของมู่เฉียนซี
แขน เส้นผมของมู่เฉียนซีถูกพลังกระบี่นี้ฟัน
“ซีเอ๋อร์!” กู้ไป๋อีดึงมู่เฉียนซี ต้องการจะดึงนางให้อยู่ห่างจากอันตรายนี้
แต่มู่เฉียนซีกลับยืนนิ่งไม่ขยับ มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าเฒ่า เจ้าอยากให้ข้าตายนักไม่ใช่เหรอ เช่นนั้นก็ให้อารองฆ่าข้า มันก็ถูกแล้ว”
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวอย่างไม่อยากเชื่อ “นี่เจ้า…นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่เกรงกลัวความตาย”
เขาไม่เข้าใจสาวน้อยผู้นี้จริง ๆ เย็นชาไร้ความปรานีจนเขาเกรงกลัว แต่ก็กลับน่าขัน เป็นห่วงญาติสนิทเพียงคนเดียวจนไม่นึกถึงชีวิตตัวเอง
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “ในเมื่อเจ้าต้องการเช่นนี้ งั้นข้าจะเติมเต็มความปรารถนาให้เจ้า!”
“หลิง! ลงมือ เพิ่มแรงอีกสักหน่อย หัวใจของสาวน้อยผู้นี้ก็แตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วล่ะ!”
“ซ
