ะฆ่ามู่หรงเฉียนเยี่ยทิ้งก็สามารถยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวแล้ว กลับนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะมีเรื่องดีที่คาดไม่ถึงเช่นนี้อีก!
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์!
ถึงแม้ว่าฝ่าบาทจะเคยตกลงกับองค์หญิงหลินหลางเอาไว้ แต่ไม่ว่าใครก็ตามคงไม่สามารถยับยั้งความดึงดูดใจของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เอาไว้ได้
“ฆ่ามู่หรงเฉียนเยี่ยซะ ไม่ใช่สิ ฆ่ามู่เฉียนซีซะ! ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ต้องฆ่านางให้ได้”
หลังจากที่ผู้อาวุโสสูงสุดออกคำสั่งเช่นนี้แล้ว อู๋ตี้กับเสี่ยวหงก็ไม่จำเป็นต้องลงมืออย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้ว ตอนนี้สถานการณ์นั้นแย่มาก
ครั้งก่อนอาถิงได้ใช้พลังอำนาจข่มขู่ตำหนักตงจี๋ ดูเหมือนจะเป็นเทพแห่งผู้กล้า และนั่นก็ทำให้เขาสูญเสียพลังไปจนหมดแล้ว จึงหลับใหลลงไปอีกครั้ง
เซียวเหยากลับมาอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “นายท่าน เรารีบออกไปจากที่นี่เถอะ!”
ที่นี่คือตระกูลเซียว ถึงแม้ว่าจะเอาชนะพวกเขาไม่ได้ แต่การหนีออกไปอย่างปลอดภัยนั้นสามารถทำได้
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงขรึมว่า “รอให้เสี่ยวไป๋ฟื้นขึ้นมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
ผู้อาวุโสสูงสุดมีจิตใจทะเยอทะยานสูงมาก หากปล่อยเสี่ยวไป๋ที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้เอาไว้ที่นี่ก็ไม่อาจรับประกันได้เลยว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะไม่ทำอะไรเขา
“แต่กลัวว่าจะรับมือเอไว้ได้อีกไม่นานแล้ว!” เซียวเหยาก็ร้อนใจมาก
ชิงอิ่งก็ไม่พัวพันกับผู้อาวุโสสูงสุดแล้ว เขากลับมาอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี
ชิงอิ่งกับเซียวเหยา