วหน้าตำหนัก ท่านหัวหน้าตำหนักจะนอนหลับอยู่ในสระเย็นเช่นนี้ได้ยังไง?”
“หยุดเถียงข้าง ๆ คู ๆ ได้แล้ว จับตัวเขาไว้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
“หลิง ลงมือ!” ร่างในชุดสีแดงเข้มพุ่งออกไป
รูม่านตาของมู่เฉียนซีหดลง นึกไม่ถึงเลยว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะให้อารองซ่อนตัวอยู่ในที่ลับทำภารกิจในครั้งนี้ด้วย
และในตอนนี้ ชิงอิ่งกับเซียวเหยาก็ได้กำจัดสองคนนั้นเรียบร้อยแล้ว
ร่างในชุดสีชมพูกระพริบไปอย่างรวดเร็ว เซียวเหยาขวางหลิงเอาไว้
มู่เฉียนซีกล่าว “แม่นางเซียว องครักษ์หลิงเป็นคู่ซ้อมการฝึกฝนของข้า เจ้าอย่าได้ทำให้เขาบาดเจ็บเป็นอันขาด”
แม้ว่าคำพูดของมู่เฉียนซีจะดูไม่เป็นทางการ แต่เซียวเหยานั้นเป็นคนที่มีไหวพริบไวมาก เขารู้ความหมายของนาง
นายท่านของเขากำลังเป็นห่วง เป็นห่วงว่าคนผู้นี้จะได้รับบาดเจ็บ
เซียวเหยามองดูชายรูปงามตรงหน้าอย่างพิจารณา เขาดูท่าทางเป็นคนเลือดเย็นมาก
หน้าตารูปงามสมบูรณ์แบบอย่างไม่อาจเปรียบได้ แต่ชายอายุเช่นนี้ นายท่านจะกินได้เหรอ
หากมู่เฉียนซีรู้ถึงความคิดนี้ของเซียวเหยาแล้วละก็ นางจะต้องเอาเจ้านี่ถึงตายแน่นอน
เซียวเหยาคิดว่านายท่านของตนเองเสียดายในความงามของชายผู้นี้ แม้ว่าตรงหน้าจะเป็นศัตรู แต่เขาก็รู้จักประมาณการณ์!
ชิงอิ่งขวางคนอื่น ๆ ไว้ ท่าทางที่สมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ตินั้นทำให้คนอื่นไม่รู้ว่าเขาเป็นหุ่นเชิด
สุนัขรับใช้ที่ผู้อาวุโสสูงสุดส่งมาเหล่านั้น มู่เฉียนซีก็ลงมือกับพวกเขาแล้ว “มังกร
