มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าจะพูดอีกครั้ง อย่าได้ทำให้ข้าเสียเวลามากไปกว่านี้ ขืนเจ้ายังลีลาไม่เลิก ข้าจะเอายาพิษทำลายใบหน้าของเจ้าให้เสียโฉมซะ”
“ฮือ ๆ ๆ! ข้าจะนำทางไปเดี๋ยวนี้ นายท่าน ข้าน้อยรู้ผิดแล้ว” เซียวเหยารีบเอามือจับใบหน้าตัวเองพลางกล่าว
ในฐานะที่ตระกูลเซียวเป็นหนึ่งในสามตระกูลยาโบราณย่อมต้องมีสระเย็นอยู่แล้ว ซึ่งมันซ่อนตัวอยู่ในภูเขาด้านหลังของตระกูลเซียวนั่นเอง
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง! เฝ้ารอบ ๆ ไว้ อย่าให้ใครเข้ามาได้”
มู่เฉียนซีมองไปสระน้ำอันเย็นยะเยือกนั้นและกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าลงไปก่อน”
กู้ไป๋อีตกใจผงะไป “แล้วเจ้าล่ะ?”
เซียวเหยากล่าว “หัวหน้าตำหนักเป่ยหาน ชายหญิงต่างเพศ ท่านคงไม่คิดจะให้นายท่านของข้าลงสระน้ำไปพร้อมกับท่านหรอกกระมัง!”
สภาพจิตใจที่มั่นคงของเขาแทบจะพังทลายลงเมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเซียวเหยา
ลงสระน้ำพร้อมกัน! กับ…
“ซีเอ๋อร์ลงไปก่อนเถอะ” เขากล่าวเสียงขรึม
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเป็นนักปรุงยา อีกอย่างอาการเจ้ารุนแรงกว่าข้า เจ้าวางใจเถอะ! ขืนให้ข้าลงไปก่อน ถึงตอนนั้นแล้วเจ้าทนไม่ได้ขึ้นมาแล้วจะทำยังไง?”
“ข้าทนได้! ข้าฝึกฝนวิชากระบี่มา ไม่เป็นไร!”
มุมปากของเซียวเหยากระตุกขึ้นเล็กน้อย คำพูดนี้แม้แต่ผีก็ยังไม่เชื่อ!
หัวหน้าตำหนักเป่ยหานผู้เย็นชาผู้นี้ต้องคิดไม่ดีต่อนายท่านเป็นแน่ แต่ก็มีเพียงแค่นายท่านของพวกเขาเท่านั้นที่ดูไม่ออก
ความยืนหยัดของกู้ไป๋อีในครั้งนี้มู่เฉียนซีก็ไม
