ยหานกล่าววาจาขับไล่เช่นนี้ แต่ดูจากสถานการณ์แล้วพวกเขาคงจะมีเรื่องใหญ่ต้องปรึกษากันจริง ๆ เขาก็ไม่อยากจะอยู่รบกวน!
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ที่ข้ามาวันนี้ก็แค่มาเยี่ยมเฉียนเยี่ยเท่านั้น เห็นเฉียนเยี่ยสบายดีเช่นนี้ ข้าก็ไม่อยู่รบกวนนาน”
มู่เฉียนซีกล่าว “คนป่วยก็ควรจะอยู่พักฟื้นร่างกาย นึกไม่ถึงเลยว่าจะออกมาเช่นนี้ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ!”
เฟิงอวิ๋นซิวยิ้มพลางกล่าว “ก็ได้!”
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปในห้องกับกู้ไป๋อี ส่วนเซียวเหยาถูกทิ้งให้อยู่ด้านนอก
นายท่านจะส่งเขาไปให้คนพวกนั้นจริง ๆ เหรอ!
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ ตาเฒ่านั่นบอกว่าเจ้าตอบตกลงรับปากว่าจะส่งตัวเซียวเหยาให้เขาอย่างนั้นเหรอ?”
“ข้าจะเป็นคนพาเขาไปตระกูลเซียวด้วยตัวเอง และจะเอาตัวเขากลับมาอย่างปลอดภัย”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “เสี่ยวไป๋ แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่ามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพที่อยู่ที่ตระกูลเซียวมันคือสิ่งใด?”
“ไม่รู้!”
“มันคือหม้อหยินหยางสองขั้ว หม้อเลียนแบบของหม้อเทพนิรันดร์”
“ข้าพาเขาไปก็พอแล้ว ส่วนหม้อเทพนั่น หากซีเอ๋อร์ต้องการ ข้าจะเอามาให้เจ้า” กู้ไป๋อีให้คำมั่น
ดวงตาของมู่เฉียนซีเปล่งประกายขึ้นทันที “เสี่ยวไป๋ นี่เจ้าหมายความว่า เจ้าแค่มีหน้าที่พาเซียวเหยาไปเท่านั้น ไม่ต้องการแย่งชิงหม้อเทพใช่หรือไม่?”
