ระโยชน์ จะทำให้เสี่ยวไป๋มีความขุ่นเคืองใจกันเพราะตระกูลเซียวทำไม
คนที่นางใส่ใจก็คือคนเหล่านี้ต่างหาก!
เซียวเหยาเป็นลูกน้องที่เพิ่งรับมาใหม่ กลับไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะโหดร้ายต่อเขามากก็ตาม
ตอนนี้มีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วทั้งตำหนักเป่ยหานแล้วว่าประมุขน้อยเฉียนเยี่ยมีชายคนโปรดพิเศษอยู่คนหนึ่ง และเรื่องนี้ทำให้กู้ไป๋อีไม่อาจทนได้
ร่างในชุดขาวร่างหนึ่งเดินเข้ามา มู่เฉียนซีหันไปมองชายผู้เย็นชาในชุดขาวผู้นั้นและกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าจัดการตาเฒ่าเหล่านั้นแล้วเหรอ”
กู้ไป๋อีกล่าว “ซีเอ๋อร์ เจ้านั่นบอกว่าเขาเป็นชายคนโปรดของเจ้า เจ้าไม่ควรให้เขาพูดจาซี้ซั้วเช่นนั้นนะ”
“หากไม่กลัวว่าจะถูกจับได้ ข้าคงจะฆ่าเขาให้ตายไปแล้ว” จากนั้น น้ำเสียงอันโกรธเกรี้ยวเป็นฟืนเป็นไฟเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“อารอง!”
หลิงเดินมาตรงหน้ามู่เฉียนซีและกล่าวว่า “หากซีเอ๋อร์ของข้าต้องการชายคนโปรด เจ้าคนเช่นนั้นก็ไม่แม้แต่จะคู่ควร! รนหาที่ตายชัด ๆ!”
เซียวเหยาเองไม่รู้เลยว่าการที่ตนเองพูดจาส่ง ๆ ไปเช่นนั้นจะทำให้คนสองคนนี้อยากจะฆ่าสับเนื้อเขาเป็นหมื่น ๆ ชิ้นได้ถึงเพียงนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “อารอง ก็แค่ทำให้ตาเฒ่าเหล่านั้นเกิดโทสะขึ้นก็เท่านั้นเอง แต่หากว่าอารองทนไม่ไหวก็ไปยืดเส้นยืดสายกับเขาได้นะ”
ครั้นแล้ว เซียวเหยาก็ถูกเจ้านายผู้ใจดำผู้นี้ขายเสียแล้ว
กู้ไป๋อีกล่าว “ส่วนสิ่งต้องห้ามที่อยู่ในตัวหลิง ข้าได้ส่งค
