้!” แม่นางเซียวยังคงยอมรับความจริงนี้ไม่ได้
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “คนงามคิดเล่นพิษกับคนอย่างข้า มันช่างเป็นความผิดพลาดอันใหญ่หลวงจริง ๆ!”
“เอาล่ะ ตอนนี้บอกข้าได้หรือยังว่าเหตุใดต้องลงมือฆ่าข้า!” มู่เฉียนซีเดินไปตรงหน้าแม่นางเซียวพลางกล่าวถาม
ตอนนี้ แม่นางเซียวไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ พิษก็ใช้ไม่ได้ ตัวแข็งทื่อราวกับก้อนหินก็มิปาน
“ไม่ว่าข้าจะบอกหรือไม่บอก ข้าก็ต้องตายอยู่ดี ลอบสังหารประมุขน้อยแห่งตำหนักเป่ยหาน อย่างไรข้าก็ไม่รอดอยู่ดี” แม่นางเซียวยอมรับความพ่ายแพ้นี้
“ฆ่าข้าซะเถอะ อย่ามัวแต่พูดไร้สาระอยู่เลย!”
.
