าวว่า “นี่เป็นรางวัลของเจ้า หากเจ้าทำได้ดี ข้าจะมีรางวัลใหญ่ให้”
ถึงแม้ว่าพวกนางจะเป็นนางคณิกาของจุ้ยเมิ่งชวน แต่ต่อให้พวกนางรับแขกทั้งชีวิตก็ไม่มีทางได้สัมผัสหยกวิญญาณมากมายเช่นนี้แน่นอน
คุณชายท่านนี้ใจกว้างมากจริง ๆ!
ใจกว้างก็จริง แต่ก็ใจร้ายเกินไปเหมือนกัน!
มอมเหล้าคนอื่นให้เมาแล้วยังไม่พอ แถมยัง…
มีความแค้นกันมาตั้งแต่ชาติปางใดกันนะ?
“คุณชายวางใจได้ พวกเราทำสำเร็จแน่นอนเจ้าค่ะ”
ทันทีที่นางคณิกาทั้งสี่เดินออกไป ก็มีคนไปรายงานกับแม่นางชุดสีชมพูผู้นั้นทันที
“แม่นาง ประมุขน้อยเฉียนเยี่ยจะ…”
พรวด! หญิงสาวผู้นี้ตกใจจนสำลักอีกครั้ง
“เจ้าแน่ใจนะว่าฟังไม่ผิด”
“แน่ใจเจ้าค่ะ!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!” หญิงสาวยิ้มดุจดั่งบุปผาผลิบาน
“ประมุขน้อยเฉียนเยี่ยช่างพิเศษจริง ๆ! ข้าเสียดายยิ่งนักหากเขาต้องตายไป”
สิ่งที่หญิงสาวพึมพำนั้นทำให้สาวใช้ของนางอดที่จะสั่นสะท้านไม่ได้
“ไปทำตามที่ประมุขน้อยเฉียนเยี่ยบอกเถอะ”
“เจ้าค่ะ!”
มู่เฉียนซีโยนร่างของอินรั่วเฉินที่หลับราวกับหมูตายลงบนเตียง
ไม่ใช่ว่าอินรั่วเฉินจะคออ่อน เพียงแต่ว่านางแอบใส่บางอย่างลงไปในเหล้าก็เท่านั้นเอง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“คุณชาย!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เข้ามา!”
นางคณิกาทั้งสี่เดินเข้ามาก่อน ส่วนด้านหลังพวกนางนั้นมีหญิงสาวยืนอยู่สองคน หนึ่งในสองคนนี้มีรูปร่างใหญ่เท่ากับพวกนางสี่คนรวมกัน
“คุณชาย นี่เป็นสาวใช้จุดไฟในห้องครัว นางพิเศษที่สุ
