อินรั่วเฉินจำต้องยอม
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุดขอรับ ประมุขน้อยเฉียนเยี่ยพาโอรสศักดิ์สิทธิ์ไปที่โรงพนันขอรับ สถานที่เลวระยำเหล่านั้นไม่ใช่ที่ที่โอรสศักดิ์สิทธิ์สมควรจะไปเลยนะขอรับ” ลูกน้องของผู้อาวุโสสูงสุดเข้ามารายงานด้วยความกระวนกระวายใจ
สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดเขียวคล้ำจนไม่รู้จะเขียวคล้ำอย่างไรแล้ว “ไม่มีใครห้ามเจ้าเด็กไร้เหตุผลนั่นได้จริง ๆ เหรอ ข้าจะไปหาท่านหัวหน้าตำหนัก”
สุดท้ายกู้ไป๋อีกลับกล่าวว่า “ผู้อาวุโสสูงสุด สถานะของเจ้าไม่อาจก้าวก่ายเรื่องของประมุขน้อยเฉียนเยี่ยและเรื่องของโอรสศักดิ์สิทธิ์ได้ ข้าว่าเจ้าอย่าได้กังวลใจไปเลย”
ผู้อาวุโสสูงสุดสุดแสนจะบอบช้ำในหัวใจ!
มู่เฉียนซีกับอินรั่วเฉินลงพนันง่ายมาก แค่พนันว่าจะออกหัวหรือก้อย มู่เฉียนซีนั่งเป็นเจ้ามือ!
นี่เป็นครั้งแรกที่อินรั่วเฉินเล่นพนัน เขาไม่เข้าใจแม้แต่น้อย!
แพ้ไปครั้งหนึ่ง จากนั้นก็เอาอาวุธวิญญาณออกมา ทำให้ทุกคนตกใจจนดวงตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมาแล้ว
“พระเจ้าช่วย! ยังมีคนที่ล้างผลาญตระกูลอีกคนเหรอเนี่ย!”
“แพ้ไปครั้งเดียวก็เอาของสุดยอดเช่นนี้ออกมาแล้ว ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!”
“……”
มู่เฉียนซีหรี่ตายิ้มพลางรับของมา ครั้งนั้นเขามาพัวพันกับนางเพื่อจะแย่งชิงมังกรเพลิงไปจากนาง ครั้งนี้นางจะทำให้เจ้าหมอนี่แพ้จนหมดตัวเลยคอยดู
อินรั่วเฉินแพ้จนนับครั้งไม่ถ้วน และของล้ำค่าในมิติก็เริ่มลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ!
ทว่า เขาก็ไม่ใช่คนโง่เขลา ในที่
