ด็กแสบนี่หนีรอดไปได้เด็ดขาด!”
ทันทีที่กล่าวจบ จู่ ๆ ปรมาจารย์ไป๋ก็ส่งเสียงร้องโหยหวนขึ้น อ๊า!
ตัวเขาแดงก่ำไปทั้งตัว จากนั้นก็พลันเปลี่ยนเป็นสีดำ เขารู้สึกเจ็บปวดจนใบหน้าบิดเบี้ยวไปทั้งหน้า
พิษ! พิษกำเริบขึ้นแล้ว!
“มู่เฉียนซี…” เขาตะโกนขึ้นด้วยความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
มู่เฉียนซีกล่าว “วางใจได้ พิษนี้มันก็แค่ทำลายร่างกายของเจ้า แต่ไม่ได้ทำลายพลังจิตของเจ้าหรอกนะ! อย่างไรเสียเจ้าก็ดูอยากจะเป็นเสบียงอาหารให้แก่หลุนหุยเต็มที ข้าจึงจะทำให้เจ้าสมปรารถนาดั่งใจหวัง”
“รีบจับตัวมู่เฉียนซีเร็วเข้า เร็วสิ!”
ตราบใดที่จับตัวนางได้ เขาก็สามารถเอายาแก้พิษมาได้ และไม่ต้องเจ็บปวดทรมานเช่นนี้อีกต่อไป!
ยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิระดับสูงสามคนที่อยู่ข้างกายปรมาจารย์ไป๋ก็รีบพุ่งเข้าไปจะจับมู่เฉียนซีทันที
เสี่ยวหงกับอู๋ตี้พรวดออกไปขวางสองคนเอาไว้ มู่เฉียนซีตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “มังกรน้ำแข็งสะท้านสวรรค์!”
ตูม ตูม ตูม! มังกรใหญ่สีฟ้าเย็นยะเยือกกวาดล้างไปทั่ว
ชั่วครู่หนึ่ง พวกเขาจึงได้ต่อสู้กัน
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
อ๊า อ๊า อ๊า!
การต่อสู้ทางด้านนี้ดุเดือดมาก และเสียงร้องโหยหวนอันเจ็บปวดทรมานของปรมาจารย์ไป๋ก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนพุ่งออกไปราวกับสายฝนก็มิปาน
คนเหล่านี้รับมือได้ไม่ง่าย ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้
ตูม!
จู่ ๆ เปลวไฟอันแดงฉานก็ปรากฏขึ้น พ
