จากนั้นจู่ ๆ หม้อยาชั่วร้ายนั้นก็พลันเปลี่ยนทำตัวน่ารักขึ้นมา ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นได้ยินอดที่จะรู้สึกขนลุกไม่ได้
มู่เฉียนซีเอาสมุนไพรบางส่วนออกมาอีกครั้ง “อันนี้มันก็อยู่ที่ความสามารถของเจ้าแล้ว”
ตาเฒ่าที่อยู่ในที่แห่งนี้ก็ล้วนแต่เป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยาเหมือนกัน และพวกเขาก็พบว่าสมุนไพรที่มู่เฉียนซีเอาออกมานั้นล้วนแต่เป็นสมุนไพรที่ใช้หลอมยาพิษทั้งสิ้น!
“หลอมอีกทีซิ!”
“ข้าจะตั้งใจหลอมเป็นอย่างดี นายท่านคอยดูก็แล้วกัน!”
ไม่นานนักยาลูกกลอนพิษก็ถูกมันหลอมออกมาสำเร็จ
ยาพิษเหล่านี้ถูกส่งไปตรงหน้ายอดปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านั้น “พวกเจ้าแต่ละคนล้วนแต่เอ่ยปากบอกว่าจะขายตัวให้กับข้า แต่ข้าไม่เชื่อลมปากของพวกเจ้าหรอกนะ พวกเจ้ามอบความบริสุทธิ์ใจให้กับข้าสักหน่อยสิ!”
ตาเฒ่าเหล่านั้นแทบจะเป็นลมไป ความบริสุทธิ์ใจ? ความบริสุทธิ์ใจก็คือจะให้พวกเขากินยาพิษนี่นะเหรอ?
ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่ายาพิษนี้ใช้สมุนไพรใดหลอมออกมา แต่พวกเขากลับไม่รู้ว่าฤทธิ์ยาของมันเป็นเช่นไร และไม่รู้ว่าจะแก้พิษได้อย่างไร
“หากว่านี่เป็นยาสั่งตาย พวกเราก็ต้องตายกันหมดแน่นอน” สีหน้าของพวกเขาซีดเผือดขึ้นทันที
มู่เฉียนซีกล่าว “หากข้าอยากให้พวกเจ้าตาย ข้าจะต้องสิ้นเปลืองสมุนไพรของข้าทำไม แค่ข้าจับตัวพวกเจ้าไว้ให้เป็นเสบียงอาหารของเจ้าหมอนี่ก็สิ้นเรื่องแล้ว”
“พวกเจ้าเลือกเองก็แล้วกัน ว่าจะเป็นเสบียงอาหารหรือจะขายตัวให้กับข้า”
อย่างไรเสี
