หากผู้อื่นมาแตะต้องเกล็ดใต้คอมังกรเช่นนี้แล้ว กู้ไป๋อีก็ไม่สนแล้วว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นใคร ไม่สนใจว่าจะอยู่ในโอกาสใด และไม่สนใจว่าสถานะของตัวเองตอนนี้เป็นเช่นไร
ในใจของเขามีเพียงแค่คำคำเดียวเท่านั้น นั่นก็คือ ตาย!
ทุกคนเห็นเช่นนี้ก็ล้วนแต่กลั้นหายใจด้วยความตกใจพลางมองดูร่างในชุดขาวที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเย็นยะเยือกนั้น
ท่านหัวหน้าตำหนักลงมือแล้ว!
กระบี่เล่มนั้นยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว สมกับที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งดินแดนสี่ทิศจริง ๆ! ผู้อาวุโสสูงสุดที่เลือดอาบตัวในตอนนี้รีบดึงหลานสาวคุกเข่าลงก่อนจะกล่าวอย่างร้อนรน “ท่านหัวหน้าตำหนัก ข้าน้อยร้อนใจเพียงเพราะแค่อยากช่วยชิงเอ๋อร์เท่านั้นขอรับ ข้าน้อยไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายมู่หรงเฉียนเยี่ยเลย! การประลองครั้งนี้ มู่หรงเฉียนเยี่ยเป็นผู้ชนะ! ได้โปรดท่านหัวหน้าตำหนักยกโทษให้ด้วย!”
กู้ไป๋อีพามู่เฉียนซีเดินมาตรงหน้าผู้อาวุโสสูงสุด ปลายกระบี่เฉียนหานจี้ไปที่หว่างคิ้วของเขา
เหล่าบรรดาผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ต่างก็รีบมาขอร้องอ้อนวอนแทนผู้อาวุโสสูงสุดด้วยความร้อนอกร้อนใจ “ท่านหัวหน้าตำหนัก ท่านผู้อาวุโสสูงสุดเพียงแค่ใจร้อนไปชั่วครู่เท่านั้น ตำหนักเป่ยหานจะขาดผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้เด็ดขาดนะขอรับ”
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุดทำทุกอย่างเพื่อตำหนักเป่ยหานมานานหลายปี เป็นที่เห็นประจักษ์ไปทั่ว! ทำทุกอย่างด้วยความตั้งใจอย่างหนักโดยไม่นึกถึงความดีความชอบใด! ได้โปรดท่านหั
