อวี้ปิงชิงคิดว่าตนเองใช้กำแพงน้ำแข็งกักขังมู่เฉียนซีเอาไว้แล้ว ต่อให้ความเร็วของนางจะรวดเร็วมากเพียงใดก็ไม่สามารถหลบหลีกได้อีกต่อไป
ทว่า นางก็ทำให้ตนเองเข้าสู่ทางตันเช่นกัน
มู่เฉียนซีไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้บำเพ็ญภูตเท่านั้น แต่นางยังเป็นนักปรุงยาอีกด้วย!
ในพื้นที่ปิดเช่นนี้ เพียงแค่นางวางยาพิษเล็กน้อย คนที่ตายนั้นก็คืออวี้ปิงชิง
เผชิญหน้ากับอันตรายตรงหน้าเช่นนี้ แต่มู่เฉียนซีกลับนิ่งมาก และความนิ่งนี้ของนางยิ่งทำให้อวี้ปิงชิงโกรธเกรี้ยวมากขึ้น
“มู่หรงเฉียนเยี่ย ความตายมาเยือนอยู่ตรงหน้าแล้วเจ้ายังจะฝืนอยู่อีก ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะฝืนไปได้ถึงเมื่อไหร่”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งออกไปแล้ว
แววตาของอวี้ปิงชิงเคร่งขรึมลง นางรีบหลบหลีก
“มู่หรงเฉียนเยี่ย เจ้าอับจนไร้หนทางจนต้องเอาอาวุธลับอันน่ารังเกียจเหล่านี้มาสู้กับข้าอย่างนั้นเหรอ?”
และในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังจะวางยาพิษอื่นนั้น จู่ ๆ ในสมองของนางก็มีบางอย่างเข้ามาในหัวมากมาย
“มู่หรงเฉียนเยี่ย เจ้าตายซะเถอะ!” อวี้ปิงชิงที่หลบหลีกเข็มยาได้ ฉับพลันก็ลงมือแล้ว คมศรน้ำแข็งนับไม่ถ้วนพุ่งโจมตีไปที่มู่เฉียนซี
เผชิญหน้ากับคมศรน้ำแข็งที่หมายจะคร่าชีวิตนับไม่ถ้วนในพื้นที่ที่คับแคบเช่นนี้ นางไม่มีทางหลบหลีกได้อย่างแน่นอน
และในตอนนี้เอง มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
ทันใดนั้นก็ปรากฏมังกรน้ำแข็งตัวหนึ่งพุ่งออกมาขวางห
