ณกระแทกลงมาจากกลางอากาศ อย่าว่าแต่มีแรงตีกลับเลย แม้แต่จะหลบหลีกในตอนนี้นายน้อยใหญ่ก็เคลื่อนไหวได้ลำบากแล้ว
เสียง ตูม! ดังสะเทือนฟ้าสะเทือนดินขึ้น และร่างของนายน้อยใหญ่ก็กระเด็นลอยออกไปจากลานประลองยุทธ์!
พรวด! เขากระอักเลือดคำโตออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับจะกระอักอวัยวะภายในออกมาด้วยก็มิปาน
ร่างของเขานอนอ่อนปวกเปียกอยู่กับที่ กระดูกในร่างกายส่วนใหญ่ล้วนแต่แตกหักลงแล้ว
สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดดำคล้ำขึ้น มู่หรงเฉียนเยี่ย เจ้าบัดซบ!
ส่วนอวี้ปิงชิงในตอนนี้เผยสีหน้าเย้ยหยันออกมา มู่หรงเฉียนเยี่ย นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้าจะเอาชนะได้ ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริง ๆ!
“มู่หรงเฉียนเยี่ยเป็นฝ่ายชนะ!” ผู้ตัดสินประกาศชัยชนะให้นาง
การแข่งขันแปดคนสุดท้ายสิ้นสุดลง ต่อไปจะเป็นการแข่งขันสี่คนสุดท้ายเพื่อเลือกผู้เข้ารอบสองคนสุดท้าย
นายน้อยสามจับฉลากได้อวี้ปิงชิงเป็นคู่ต่อสู้ เขารู้ดีอยู่แก่ใจว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่หรงเฉียนเยี่ย และไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอวี้ปิงชิง ดังนั้นจึงเอ่ยขอยอมแพ้
คู่ต่อสู้ในรอบนี้ของมู่เฉียนซีเป็นศิษย์ธรรมดาทั่วไปคนหนึ่ง
ตลอดการประลองที่ผ่านมาโชคดีมากที่ไม่ได้เจอกับคู่ต่อสู้อย่างศิษย์สายตรงของเหล่าผู้อาวุโส และมู่หรงเฉียนเยี่ย
ครั้นแล้วตอนนี้เขาจึงเอ่ยปากกล่าวว่า “ขะ ข้า ข้ายอมแพ้!”
เมื่อได้เห็นการต่อสู้ที่สุดยอดเมื่อครู่แล้ว เขารู้ตัวเองดีว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมู่หรงเฉียนเยี่ยแน่นอน
