ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย
ส่วนอวี้ปิชิงตอนนี้ยังคงไม่เป็นอะไร ลิงหิมะกล่าว “แม่นางคนสวย เจ้าคิดดีแล้วหรือยัง ว่าจะปรนนิบัติข้า หรือว่าจะแบกหน้ากลับไปหาผู้ยิ่งใหญ่ของเจ้าให้มาช่วย!”
ดวงตาคู่นั้นของอวี้ปิงชิงเย็นยะเยือกลง “ต่อให้ข้าต้องตาย ข้าก็จะฆ่าเจ้าให้ได้!”
ร่างในชุดขาวที่อยู่กลางอากาศนั้นรวดเร็วมาก คล้ายกับว่ากลายเป็นร่างภาพมายานับไม่ถ้วน เงากระบี่เล่มนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังของน้ำแข็งหิมะ โจมตีออกไปอย่างบ้าคลั่ง
พลังแห่งกระบี่เล่มนี้เพียงพอที่จะโจมตีลิงหิมะให้กระเด็นลอยไปได้ เลือดสีแดงสดไหลออกมาย้อมหิมะสีขาวโพลนบนพื้นนั้นกลายเป็นสีแดงฉาน
มู่เฉียนซีพึมพำเสียงเบาว่า “อัจฉริยะอันดับหนึ่งของตำหนักเป่ยหาน ดูถูกไม่ได้จริง ๆ ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุน้ำแข็ง ทักษะกระบี่ก็ฝึกฝนถึงระดับสุดยอด ลิงหิมะตัวนี้เกรงว่าจะ…”
ไม่สิ…
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง ในขณะที่อวี้ปิงชิงไล่ตามโจมตีจะเอาชีวิตของลิงหิมะนั้น จู่ ๆ มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ว่ากลิ่นอายของลิงหิมะตัวนั้นเปลี่ยนไปแล้ว นั่นมันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ อู๋ตี้กล่าว “นายท่าน เจ้าลิงนั่นมันกำลังจะเลื่อนขั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกแล้ว ดูเหมือนว่าคนงามปิงนั่นจะลำบากแล้ว หากอยากจะเป็นสุภาพบุรุษช่วยเหลือสตรีงามก็ฉวยโอกาสตอนนี้ได้เลย”
.
