สีหน้าของพี่ใหญ่ผู้นั้นพลันดำคล้ำลงแล้ว!
กับดัก! นี่มันกับดักบ้าอะไรกัน!
นั่นมันยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ชัด ๆ เขาไม่มีทางจำผิดแน่นอน อีกทั้งยังเป็นยาที่มีคุณภาพดีมากอีกด้วย
“รีบทำลายยาลูกกลอนนั่นซะ เร็วเข้า!”
ทว่า การตอบสนองของเขานับว่าช้ามาก
ในขณะที่น้องเล็กของเขาลงมือ มู่เฉียนซีก็มอบยาลูกกลอนเม็ดนั้นให้เหลิ่งหนิงจือแล้ว
นางกล่าว “รีบกินเร็วเข้า เจ้าพวกสารเลวพวกนั้นรอเจ้าฟื้นฟูพลังและรอเจ้าไปจัดการอยู่นะ!”
เหลิ่งหนิงจือกลืนยาลูกกลอนเม็ดนั้นเข้าไป เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่พรวดพราดเข้ามาเช่นนี้ เข็มยาหลายเข็มของมู่เฉียนซีก็พุ่งไปต้อนรับทันที
แต่น่าเสียดายที่พลังขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับสี่นั้น สำหรับพวกเขาแล้วมันไม่ควรค่าที่จะกล่าวถึงเลย
“รนหาที่ตาย!” ในขณะที่กำลังจะลงมือฆ่ามู่เฉียนซีอย่างโหดร้ายนั้น จู่ ๆ ร่างในชุดเขียวก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับภูตผี และบีบคอน้องเล็กผู้นั้นหักลงอย่างง่ายดาย
“บัดซบ!” ผู้เป็นพี่ใหญ่ผู้นั้นจึงเข้าไปต่อสู้กับชิงอิ่งอีกครั้ง
ชิงอิ่งได้ต่อสู้พัวพันอยู่กับพวกเขาหลายคน และสิ่งนี้ก็ทำให้สีหน้าของผู้ที่เป็นพี่ใหญ่ผู้นั้นย่ำแย่ลงมากขึ้น
ตอนนี้เขารู้จุดอ่อนของเจ้าหุ่นเชิดบัดซบนี้แล้ว ตราบใดที่จับผู้เป็นนายของเจ้าหุ่นเชิดนี่เอาไว้ได้ เจ้านี่ก็ไม่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย
ทันใดนั้นเอง เขาได้หยิบเอากระบี่เล่มหนึ่งออกมาแทงหัวใจของตัวเอง เลือดหยดหนึ่งถูกเขาบีบบังคับให้ไหล
