กว่ามู่เฉียนซีนั้นมีแผนการอื่นอยู่ก็เลยเงียบปากไป
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง พวกเจ้าคอยป้องกันตรงนี้ไว้”
“อื้ม!”
มู่เฉียนซีได้โยนขวดยาขวดหนึ่งออกมาให้เหลิ่งหนิงจือแล้วกล่าว “กินไปเสีย เพื่อป้องกันให้ไม่ต้องพิษเมื่อถึงเวลา”
หลังจากเตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลิ่งหนิงจือก็เห็นมู่เฉียนซีนำพิษนานาชนิดออกมา
นางรู้สึกเพียงแต่ว่ามันลายตาไปหมด จากนั้นนางก็รู้สึกว่าทั้งถ้ำนั้นได้กลายเป็นอันตรายขึ้นมาแล้ว เพราะที่แห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยพิษร้ายแรง
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ขอแค่เพียงพวกเขากล้าเข้ามา เข้ามาผู้หนึ่งก็ตายผู้หนึ่ง”
นางขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับรู้สึกว่ามันยังไม่สมบูรณ์แบบนัก ดังนั้นจึงได้เพิ่มเติมอาวุธลับเข้าไปในมุมมืดอีกหลายสิ่ง
อาวุธลับเหล่านั้นช่างประณีตเป็นอย่างมาก เป็นสิ่งที่เหลิ่งหนิงจือไม่เคยพบเห็นมาก่อน
มู่เฉียนซีปัดมือตนเองแล้วกล่าว “เสร็จสิ้น!”
เหลิ่งหนิงจือกล่าว “แม้ว่าในถ้ำจะมีพิษที่สามารถลอบทำร้ายพวกเขาได้ แต่ถ้าหลังจากที่พวกนั้นรู้เข้าแล้วและถล่มถ้ำจนพังทลายลงมา เช่นนั้นแล้วพวกเราก็จะอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายอย่างมากเช่นกัน”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วมองไปที่เหลิ่งหนิงจือพร้อมกล่าว “ถ้าหากว่าพลังความสามารถของเจ้าฟื้นฟูขึ้นมาทั้งหมดแล้ว เช่นนั้นแล้วจะยังอันตรายอยู่หรือไม่เล่า?”
เหลิ่งหนิงจือตะลึงค้าง “พลังความสามารถของข้าฟื้นฟูขึ้นมา? พลังความสามารถของข้าคงไม่สามารถฟื้นฟูขึ้นมาได้รวดเร็วเช