งกล่าวขึ้นว่า “สองระดับ ข้าเลื่อนขั้นได้สองระดับแล้ว ในที่สุดข้าก็ไม่ทำให้พี่ใหญ่กับท่านรองหัวหน้าผิดหวัง แต่ว่า ทำไมพี่ใหญ่ยังไม่ขึ้นมาอีกล่ะ…”
หากเขาลงไปที่ก้นสระก็เท่ากับไปตาย รีบเอาเรื่องนี้ไปรายงานท่านรองหัวหน้าดีกว่า
และในตอนนี้เอง เหลิ่งหนิงจือที่อยู่ด้านนอกสีหน้าของนางก็พลันเปลี่ยนไปแล้ว จิตสังหารอันคุ้นเคยนั้นกำลังใกล้เข้ามา
“นายน้อยเจ็ด มีผู้แข็งแกร่งกำลังใกล้เข้ามา ระดับของข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนผู้นั้น รีบไปกันเถอะ!” ชายชราผู้หนึ่งกล่าวกับนายน้อยเจ็ดที่ใบหน้าตอนนี้เหมือนหัวหมูก็มิปาน
“ข้าจะไปแก้แค้นนังผู้หญิงคนนั้น ตอนนี้จะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
“นายน้อยเจ็ด หญิงสาวผู้นั้นไม่รู้จักความเป็นความตายดำดิ่งลงไปในก้นสระหานซินแล้ว นานแล้วก็ยังไม่โผล่หัวขึ้นมา เกรงว่าคงจะแข็งตายไปแล้วเป็นแน่ อย่าได้เสียเวลาอยู่ตรงนี้เลย” อีกคนหนึ่งกล่าว
“ว่ายังไงนะ! ตายแล้วเหรอ!” นายน้อยเจ็ดที่ไม่ได้แก้แค้นก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง
จิตสังหารที่เข้ามาใกล้นั้นทำให้เขารู้สึกอันตรายมาก เขาไม่กล้าอยู่ต่อ และทำได้เพียงแค่จากไปพร้อมกับท่านผู้อาวุโสของตำหนักเป่ยหานเท่านั้น
ทางด้านเหลิ่งหนิงจือก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “พวกเจ้า รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า”
