ท้ายอย่างนายน้อยเจ็ด ถึงแม้ว่าจะยังไม่บรรลุขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูต แต่เขาก็มีพลังของจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เก้าเต็มขั้น
การมายังสระหานซินในครั้งนี้ก็เพื่อที่จะยืมใช้สระหานซินในการบรรลุขั้นมหาจักรรพรรดิ อยากที่จะให้บรรดาพี่ชายเหล่านั้นได้เบิกตามองกันใหม่
บึ้ม! หมัดอันร้ายกาจหมัดหนึ่งของนายน้อยเจ็ดได้พุ่งออกไป
คนอื่น ๆ ต่างล้วนตะลึงงัน “หญิงสาวผู้นี้โง่ไปแล้วกระมัง! ไม่เห็นแก่หน้านายน้อยเจ็ดก็ช่างเถอะ แต่มาตอนนี้นายน้อยเจ็ดลงมือแล้วนางกลับไม่หลบไป รนหาที่ตายรึไง?”
“ไม่ใช่ มิใช่ว่านางมิได้ไม่หลบ แต่นั่นเป็นเพียงแค่เงาภาพลวงตาเท่านั้น!”
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ หมัดนั้นของนายน้อยเจ็ดได้ต่อยอากาศเข้าเสียแล้ว
ที่เขาโจมตีโดนเข้านั้นเป็นเพียงอากาศว่างเปล่าเท่านั้น เมื่อเผชิญหน้ากับผู้อ่อนแอผู้หนึ่งแต่กลับมิได้โจมตีให้จบสิ้นในคราวเดียว นี่นับว่ามันเป็นความอัปยศของเขาอย่างแน่นอน
สีหน้าของนายน้อยเจ็ดยิ่งมืดมนเข้าไปทุกที
ส่วนมู่เฉียนซีก็ได้ไปปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของอวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ราวกับภูตผีก็มิปาน เข็มยาเข็มหนึ่งจ่อไปที่ระหว่างคอของนาง มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “สาวน้อยคนสวย อย่าได้ขยับตัวมั่วซั่วเชียว!”
“ถ้าหากว่าเข็มยาของข้ามิได้ระวังแล้วปักเข้าไปในคอของเจ้า คอของเจ้าก็จะเน่าเปื่อยไปในชั่วพริบตา จากนั้นมันก็จะหลุดร่วงลงพื้นไป…”
อวิ๋นเหยียนเอ๋อร์สีหน้าซีดเผือดราวกับได้ฟังเรื่องร
