เลือดบนร่างของหญิงสาวผู้นี้เข้มข้นมากจริง ๆ ป่าแห่งนี้กว้างใหญ่มาก ยากที่จะพบเจอผู้คน ดูท่าแล้วคงจะไม่ใช่สถานที่ที่ปลอดภัยนัก
โฮ่ก โฮ่ก โฮ่ก!
เสียงคำรามของหมาป่าดังเข้ามาใกล้ หมาป่าสีเทาตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาหากลิ่นคาวเลือดอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่พื้นที่ตรงนี้เป็นเพียงแค่บริเวณรอบนอก สัตว์เหล่านี้จึงเป็นเพียงแค่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำเท่านั้น
มู่เฉียนซียิ้มพลางมองไปที่พวกมันแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่มีคู่ซ้อมอยู่พอดี! พวกเจ้ามาหาข้าถึงที่ก็ดีเหมือนกัน”
กล่าวจบ ร่างสีม่วงพลันเปลี่ยนเป็นเงาร่างนับไม่ถ้วน และพุ่งเข้าไปท่ามกลางฝูงหมาป่าสีเทาเหล่านั้น
มังกรเพลิงคำรามออกไป มู่เฉียนซีตะโกนออกไปอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
มังกรเพลิงสีแดงฉานพุ่งออกไปพัวพันกับหมาป่าสีเทาเหล่านั้น และโจมตีพวกมันกระเด็นลอยออกไป
“มังกรวารีพิฆาต!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
มู่เฉียนซีต่อสู้กับหมาป่าสีเทาเหล่านี้อย่างป่าเถื่อน ส่วนหมาป่าเหล่านี้ก็พยายามโจมตีมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่ง
ยิ่งต่อสู้กันมากเท่าไหร่ จำนวนของพวกมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น ราวกับฆ่าอย่างไรก็ฆ่าไม่หมด
แต่ถึงกระนั้น มู่เฉียนซีก็ไม่ได้เผยสีหน้าความกลัวใด ๆ ออกมาเลยแม้แต่น้อย
มีเพียงแค่การต่อสู้ที่เกินขีดจำกัดเท่านั้นที่จะทำให้นางสามารถฟื้นฟูพลังกลับมาได้เร็วขึ้น
ปัง ปัง ปัง!
มู่เฉียนซีกับหมาป่าสีเทาเหล่านั้นต่อสู้กันจนตะวันตกดิน
เมื่อเหลิ่งหนิงจือฟื้นขึ
