์ไม่ได้ มิเช่นนั้นไป๋อู๋ห่ายจะสงสัยเอาได้ เฉียนซีไม่ใช่ของเล่นที่จะส่งให้หญิงผู้นั้นกินเหมือนของเล่นอื่น เรื่องในค่ำคืนนี้นางจะต้องลืมให้สิ้น”
“ขอรับ!” ซวนอีกล่าวเสียงขรึม
“อีกเรื่อง…”
หลังจากที่ได้สั่งการเสร็จ เฟิงอวิ๋นซิวก็เป็นลมหมดสติไป ลมหายใจเขาก็ยิ่งอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ
เรื่องที่เกิดขึ้นกับตำหนักตงจี๋ มู่เฉียนซีไม่รู้เรื่องเลย ตอนนี้นางกำลังรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ในหอฉงโหลวบนเมฆา
สิ่งของที่อยู่ในหอฉงโหลวบนเมฆานั้นมีมากมายนัก ภายในเวลาสามวัน ร่างกายของมู่เฉียนซีก็ฟื้นตัวได้ดีขึ้นมากแล้ว
หอฉงโหลวบนเมฆากล่าวถามว่า “นายท่าน จะให้ข้าไปส่งนายท่านที่ใด กลับเซี่ยโจวหรือว่า…”
มู่เฉียนซีกล่าว “เราอยู่ในแดนตะวันออกไม่ได้แล้ว ที่นี่เป็นฐานที่มั่นของตำหนักตงจี๋! ถึงแม้ว่าข้าจะหนีมาได้ แต่ไป๋อู๋ห่ายกับคนพวกนั้นไม่มีทางยอมรามือแน่นอน”
“อารองกลับไปตำหนักเป่ยหานแล้ว ข้าไม่เป็นห่วงอารอง เราไปแดนเหนือเถอะ! ในแดนเหนือมีคนที่รู้เรื่องข้าไม่มากนัก ที่นั่นปลอดภัยและอ่อนแอกว่าแดนตะวันออก ข้าจะได้ตรวจสอบหอหมอปีศาจที่แดนเหนือด้วย”
หอฉงโหลวบนเมฆายิ้มพลางกล่าว “ได้เลย! ข้าจะออกเดินทางไปแดนเหนือเดี๋ยวนี้ นายท่านพักผ่อนเอาแรงสักหน่อย ประเดี๋ยวก็ถึงแล้ว”
มู่เฉียนซีพักผ่อนไปครู่หนึ่งก็เดินทางมาถึงแดนเหนือแล้ว การปรากฏตัวของหอฉงโหลวบนเมฆาทำให้เกิดการเคลื่อนไหวแน่นอน มู่เฉียนซีจึงให้มันหยุดในที่ที่ไม่มีผู้คน และแอ