ถึงขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่หนึ่ง
พลังของระดับมหาจักรพรรดิพลังหนึ่งได้มุ่งใกล้เมืองตงจี๋เข้ามา ไป๋อู๋ห่ายขมวดคิ้วเล็กน้อย “ระดับมหาจักรพรรดิ รึว่าเด็กสาวนั้นบรรลุขั้นกลายเป็นระดับมหาจักรพรรดิแล้ว จะเป็นไปได้อย่างไร?”
หรงเหรินกล่าว “ถ้าหากว่าผู้มาเยือนมิใช่เจ้าของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ เช่นนั้นก็ฆ่าผู้ที่มาขัดขวางนั่นเสีย”
เงาร่างสีม่วงเงาหนึ่งเข้าไปในตำหนักตงจี๋อย่างลื่นไหลไร้การขัดขวาง เมื่อเงาร่างสีม่วงอันสูงส่งปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา และเมื่อหรงเหรินมองที่ใบหน้านั้น เขาก็เกือบที่จะคุกเข่าลงบนพื้นแล้วร้องตะโกนออกมาว่าถวายบังคมเสียแล้ว
ทว่าเสียงอันสดใสนั้นทำให้เขาได้สติขึ้นมา “ข้ามาแล้ว! สามารถปล่อยตัวคนได้แล้วกระมัง!”
หรงเหรินจ้องมองไปที่มู่เฉียนซี ทั้งใบหน้า รูปร่าง ช่างเหมือนกันแท้จริงยิ่งนัก!
ทำไมบนโลกนี้ถึงได้มีคนที่เหมือนกับพระนางเช่นนี้
แต่นอกจากเรื่องรูปลักษณ์แล้ว นางนั้นไม่มีอะไรเหมือนกับพระนางเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่าก็ยังมีรัศมีอันสูงส่งที่ทำให้ผู้คนยอมก้มหัวอยู่เช่นเดิม
ไป๋อู๋ห่ายมองไปที่มู่เฉียนซี มุมปากของเขาได้ยกเป็นรอยยิ้มอันเย็นชา “มู่เฉียนซี เจ้ามาแล้วจริง ๆ”
“นายท่าน!”
“สาวน้อย!”
เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีมาถึงแล้ว ไม่เพียงแต่มาแล้ว อีกทั้งยังมาเพียงตัวคนเดียวอีกด้วย พวกเขานั้นร้อนใจเสียจนแทบจะสลบไป
มู่เฉียนซีมองไปยังไป๋อู๋ห่ายแล้วกล่าว “จะปล่อยตัวหรือไม่ปล่อยกัน
