อีกฝ่ายหนึ่งมีความตั้งใจอย่างยิ่งที่จะเอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาให้ได้และความแข็งแกร่งของกำลังคนก็คาดว่าคงไม่ง่ายที่จะประมาทได้ หากนางพุ่งเข้าไปคาดว่าคงจะทำให้ตัวเองกับจวินโม่ซีและโม่จิ่นต้องตกอยู่ในอันตราย
มิอาจประมาทได้!
มู่เฉียนซีเดินผ่านตรอกซอกซอยและจู่ ๆ ก็มีคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นและดึงนางไว้
มู่เฉียนซีก้มศอกเพื่อเตรียมที่จะตอบโต้เขากลับ แต่เสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นเสียก่อน
“ซีเอ๋อร์ นี่ข้าเอง!”
มู่เฉียนซีหันหน้าไปก็เห็นบุรุษที่มีรูปร่างใบหน้าที่งดงามผู้หนึ่ง เขาสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มที่ดูดุดันและมีอำนาจ
“ท่านอารอง!”
“ซีเอ๋อร์ มากับข้า!” แม้ว่ามู่เฉียนซีจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ แต่เพียงแวบเดียวหลิงก็จำนางได้
เพียงแค่มองแวบเดียวเขาก็มีลางสังหรณ์ว่า นี่คือซีเอ๋อร์ของเขา
สถานที่ที่หลิงพามู่เฉียนซีไปเป็นฐานที่มั่นของหอปี้ลั่วในเมืองตงจี๋ จื่อโยวเห็นว่ามู่เฉียนซีมาได้อย่างปลอดภัย เขาก็ยิ้มและกล่าวว่า “อารอง ข้าบอกเจ้าแล้ว! มีเยี่ยของพวกเราอยู่ สาวน้อยย่อมไม่ได้รับอันตราย แม้เพียงเส้นผมสักเส้นก็ไม่มีขาดอย่างแน่นอน!”
สายตาเย็นชาของหลิงกวาดไปทางจื่อโยวและกล่าวว่า “ใครเป็นอารองของเจ้า!”
มู่เฉียนซีเองก็กลอกตาแล้วกล่าวว่า “จื่อโยว เจ้าอย่าฉวยโอกาส อารองของข้า!“
จื่อโยวนั้นเป็นปีศาจเฒ่าอายุพันปีแล้ว อารองอายุพึ่งจะเท่าไหร่เอง!
ซิงเฉินกล่าวว่า “ซิงเฉินได้พบนายหญิงแล้ว นายท่านสบายดีไ
