ู้สึกเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมาก
ทั้งสองต่อสู้กันได้อย่างสูสี แต่การต่อสู้มันดุเดือดตั้งแต่เริ่มแรก ตอนนี้จึงเริ่มเกิดเรื่องขึ้นแล้ว
กฎ ไม่อาจฝ่าฝืนได้ ดูเหมือนว่าจะสังเกตเห็นถึงความผิดปกติของทั้งสองแล้ว
ครืน เปรี้ยง เปรี้ยง! สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวบนท้องฟ้าได้ฟาดฟันลงมา
และในขณะที่สายฟ้านั้นฟาดลงมาบนร่างของจิ่วเยี่ย สุ่ยจิงอิ๋งก็ลงมือแล้ว ลำแสงสีฟ้าอ่อนส่องประกายขวางสายฟ้านั้นเอาไว้ได้
“บัดซบ!” ต่อให้พิฆาตวิญญาณจะไม่เกรงกลัวฟ้าดิน แต่ตอนนี้เขาอยู่ในช่วงที่อ่อนแอมาก เมื่อเผชิญกับสายฟ้าลงทัณฑ์ปกป้องดินแดนอันแข็งแกร่งเช่นนี้ เขาก็หวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง
เขาต้องการหลบหลีกจากสายฟ้านั้น แต่จู่ ๆ มิติบริเวณโดยรอบถูกปิดกั้นเอาไว้แล้ว ทำให้เขาไม่สามารถไปไหนได้
พิฆาตวิญญาณกัดฟันกรอดและกล่าวว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง เจ้า…”
“พิฆาตวิญญาณ เจ้าช่างกล้าหาญไม่เบาเลย รู้ทั้งรู้ว่าซีเอ๋อร์เป็นเจ้านายของข้า นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าก็ยังทำเช่นนั้นกับนางได้ ตอนนี้ข้าไม่สามารถโจมตีเจ้าได้ แต่การกักขังเจ้า ข้ายังทำได้” สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
พิฆาตวิญญาณมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะควบคุมให้มู่เฉียนซีกลายเป็นทาสรับใช้ของเขา กลายเป็นมือสังหารที่กระหายเลือด จากนั้นยังคิดที่จะกลืนกินวิญญาณของมู่เฉียนซีอีก ทั้งหมดทั้งสิ้นนี้ผู้พิทักษ์อย่างสุ่ยจิงอิ๋งจะไม่โกรธเกรี้ยวได้อย่างไรกันเล่า
“นึกไ
