เปลวไฟสีแดงฉานพุ่งออกไปจากปลายกระบี่ และกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ปลอมเล่มนั้นกับเจ้าสำนักจื่อเหลยก็ถูกครอบคลุมไว้
อ๊า! เจ้าสำนักจื่อเหลยส่งเสียงร้องโหยหวนดังลั่นขึ้น
ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโชน เสียง ฉ่า! ดังขึ้น กระบี่ยาวในมือของเจ้าสำนักจื่อเหลยเล่มนั้นเริ่มแตกสลายและกลายเป็นผุยผงลงในที่สุด!
ทุกคนเห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นทันที “กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ถูกทำลายลงแล้ว”
“ถูกทำลายได้เช่นนี้ไม่ใช่กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เป็นแน่ กระบี่ที่อยู่ในมือสาวน้อยนั่นต่างหากที่เป็นของจริง”
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “ทุกท่าน กระบี่ที่สาวน้อยผู้นั้นถืออยู่เป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ที่แท้จริง พวกเราต้องแย่งมันมาให้ได้”
มู่เฉียนซีเพิ่งจะฆ่าปีศาจคลั่งกระหายที่คุกคามชีวิตพวกเขาไปได้ แต่ในตอนนี้พวกเขากลับเกิดความละโมบโลภมากขึ้นอีกครั้ง โดยเฉพาะไป๋อู๋ห่าย และคนชุดขาวเหล่านั้น!
ขวั่บ ขวั่บ ขวั่บ! พวกเขาพุ่งออกไปลงมือกับมู่เฉียนซี และผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตำหนักเป่ยหานที่แอบซ่อนตัวอยู่ก็ไม่ได้สนใจสายตาการเข่นฆ่าคู่นั้นของกู้ไป๋อีอีกแล้ว เขาพุ่งไปที่มู่เฉียนซีเช่นกัน
จื่อโยว ซิงเฉินและกู้ไป๋อีต่างก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว พิฆาตวิญญาณก็ไม่รู้ว่าซ่อนตัวอยู่ที่ใด ถึงแม้ว่าจะทำลายกระบี่ปลอมเล่มนั้นได้แล้ว แต่สถานการณ์ของนางกลับยิ่งน่าอนาถมากกว่าเมื่อครู่มาก
โชคดีที่ทำลายกระบี่เล่มนั้นได้ การยับยั้งในบริเวณโดยรอบก็ถู
