ยวกับซิงเฉินมาเสียหน้าในดินแดนสี่ทิศเช่นนี้
กระบี่กระหายเลือดนั้นกรีดบนร่างของพวกเขาจนปรากฏรอยเลือดออกมาหลายแผล
ยิ่งมันสังหารผู้คนได้มากเท่าไหร่ กลิ่นคาวเลือดก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น วิญญาณที่ถูกกลืนกินเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้กำลังในการต่อสู้ของฝ่ายตรงข้ามยิ่งทวีความน่ากลัวมากขึ้น
ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!
มู่เฉียนซีกล่าว “ต้องร่วมมือกันแล้ว มิเช่นนั้นทุกคนต้องตายกันหมดแน่!”
ไป๋อู๋ห่ายจึงทำได้เพียงแค่ยับยั้งความฉงนสงสัยนั้นเอาไว้ในส่วนลึกของหัวใจ ตอนนี้เอาชีวิตรอดสำคัญกว่าสิ่งใด!
เมื่อถูกเจ้าสำนักจื่อเหลยผู้นี้บีบบังคับจนถึงจุดสูงสุด เดิมทีคนเหล่านี้ที่ต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ในตอนนี้ก็เริ่มร่วมมือกันรับมือกับเขาแล้ว
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
การร่วมมือกันโจมตี ถึงแม้ว่าจะทำให้เจ้าสำนักจื่อเหลยบาดเจ็บแล้ว แต่เขากลับไม่มีปฏิกิริยาใดเลย เขาถูกกระบี่เล่มนี้ควบคุมไปโดยสมบูรณ์แล้ว เขารู้จักเพียงแค่การเข่นฆ่าสังหารเท่านั้น!
ร่างนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปโจมตีเขา และคนจำนวนไม่น้อยเลยที่ต้องกลายเป็นวิญญาณภายใต้กระบี่เล่มนั้น การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ในครั้งนี้ มันช่างน่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง
หลังจากการต่อสู้อันบ้าคลั่งนั้นจบลง หมอกเลือดบริเวณโดยรอบพลันหนาแน่นขึ้นมา ดูเหมือนว่ากระบี่ในมือเจ้าสำนักจื่อเหลยเล่มนั้นจะกลืนกินวิญญาณอิ่มแล้ว จากนั้นร่างของเจ้าสำนักจื่อเหลยก็พุ่งไปที่มู่เฉียนซีราวกับลมพัดกระโชก
“คนง
