เผชิญหน้ากับยอดฝีมือมากมายถึงเพียงนั้น พลังของเฟิงอวิ๋นซิวกลับไม่พอ
ดังนั้นเขาจึงใช้วิชาลับเพิ่มพลังของตนเองให้สูงขึ้นถึงระดับสูงสุด จากนั้นก็พุ่งตรงไปที่กระบี่เล่มนั้นอย่างไม่นึกถึงชีวิต
แต่ในขณะที่เขากำลังจะเข้าใกล้กระบี่เล่มนั้น ร่างหลายสิบร่างก็เข้ามาโจมตีเขาให้ต้องถอยออกมา
“นายน้อยอวิ๋นซิว กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เล่มนี้มันต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว!”
ผู้ที่ลงมือกับเฟิงอวิ๋นซิวนั้นก็คือผู้อาวุโสสูงสุดของตำหนักเป่ยหาน!
ปัง! เสียงดังสนั่นขึ้น เฟิงอวิ๋นซินถูกโจมตีจนร่างกระเด็นลอยออกไป
กู้ไป๋อีก็เห็นกระบวนท่านั้นของผู้อาวุโสสูงสุดแล้ว แววตาของเขาพลันเย็นยะเยือกขึ้น ตาเฒ่านี่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะย้อนกลับมาอีก
คนผู้นั้นที่ซีเอ๋อร์ต้องการจะปกป้อง ใช่เขาหรือไม่ที่พากลับมา
พรวด! ถูกผู้อาวุโสสูงสุดโจมตีอย่างหนักหน่วงเช่นนี้ เฟิงอวิ๋นซินกระอักเลือดคำโตออกมา ก่อนที่จะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง
ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต เขาก็ต้องเอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาให้จงได้
เขาพุ่งตัวออกไปอีกครั้ง จากนั้นก็มีคนกลุ่มหนึ่งพุ่งไปโจมตีเขา
ผั๊วะ ปัง ปัง! ค้อนสีทองอร่ามพุ่งออกไปกวาดล้างคนรอบข้าง ทำให้พวกเขาทุกคนกระเด็นลอยออกไป
มู่เฉียนซีเห็นเช่นนี้ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ในที่สุดซิงเฉินก็มาถึงสักที
น้ำเสียงอันมีเสน่ห์ยั่วยวนใจเสียงหนึ่งดังขึ้น “กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เนี่ยนะช่างเป็นของดีจริง ๆ เลย เพ
