“รึว่าเจ้าไม่รู้ว่าหอหมื่นกระบี่นั้นอยู่ในอีกมิติหนึ่ง การไหลของระยะเวลานั้นไม่เหมือนกับที่อื่น ๆ ถึงต่อให้เจ้าใช้เวลาในที่นี่ถึงสิบปี ที่ด้านนอกนั้นก็แค่เพียงผ่านไปสิบชั่วยามเท่านั้น”
“สิบชั่วยาม ระยะเวลาที่เกือบหนึ่งวันนั่นก็ช้า”
“รังเกียจว่าช้าไปนัก เช่นนั้นเจ้าก็จงใช้ระยะเวลาหนึ่งปีผ่านการทดสอบให้ได้สิ! ขอแค่เพียงเจ้าสามารถทำได้” ถึงแม้ว่ามันจะกล่าวมาเช่นนี้ แต่มันก็คิดว่าไม่มีใครสามารถที่จะทำได้
“มู่เฉียนซีกัดฟันแล้วกล่าว “ตกลง!สู้ตาย! ก็แค่อาวุธวิญญาณขั้นปฐพีระดับที่เก้าไม่ใช่หรือไง?”
ก่อนอื่นทำความรู้จักอาวุธวิญญาณขั้นปฐพีแต่ละระดับขั้นและวิธีการหลอมอาวุธวิญญาณให้ดีเสียก่อน จากนั้นค่อยเริ่มลงมือ!
พลังจิตเพียงพอ ส่วนพลังวิญญาณนั้น ยาของมู่เฉียนซีถูกใช้อย่างไม่ตระหนี่ถี่เหนียว
การหลอมอาวุธวิญญาณขั้นปฐพีระดับสอง ล้มเหลว!
ล้มเหลว!
แล้วก็ยังล้มเหลวอีก!
สำเร็จ!
ระดับปฐพีขั้นที่สาม…
ขั้นสี่?…
……
มู่เฉียนซีใช้พลังในการปรุงยาอันดุดันมาเริ่มหลอมอาวุธ ผลลัพธ์ของมันนั้นเห็นได้ชัดเป็นอย่างมาก ระดับของความก้าวหน้านั้นช่างน่าตกตะลึง
เครื่องกลไกแห่งหอหมื่นกระบี่นั้นคอยเฝ้าดูมู่เฉียนซีอยู่ตลอด “โอ้สวรรค์! นี่มันเป็นปีศาจที่ผุดออกมาจากที่ใดกัน!”
อย่าว่าแต่ปีนึงเลย เวลาเพียงแค่ครึ่งปีก็คาดว่านางคงจะทำสำเร็จเสียแล้ว เพราะว่าคนผู้นี้ช่างบ้าคลั่งนัก
ที่ยิ่งเป็นมารปีศาจไปยิ่งกว่านั้นก็คือ ดูเหมือ